Ein god gamaldags floke

Oppussing og resirkulering

2009-12-17T02:20:00.000+01:00

Då kan eg melde om ein revolusjon her inne på bloggen: Nytt design for første gong! Etter tips frå den hjelpsomme Anlen fekk eg endeleg knota meg til ein anna bakgrunn enn den gamle grøne. For all del, eg likar grønt, men somme tider må ein rett og slett berre endre seg. No er det kvitt og prikkar og stukkatur i taket, og eg er nøgd med bli ny-dagen. Kanskje det ikkje blir så lenge til neste gong? Og for ordens skuld, her er mirakelkuren: The Cutest Blog on the Block.

Det var oppussinga, så var det resirkuleringa. Den lilla jakka i dette innlegget er herved historie. Jakka var altfor stor, og viss eg skulle ha brukt ho offentleg måtte eg i alle fall rekke opp begge ermene. Eg innsåg at dette prosjektet ikkje var nokon suksess, men garnet likte eg framleis. Vegen var då kort til å lage ein Garter Yoke Cardigan. Mønsteret hadde eg i Knit.1 haust/vinter 2008. Garnet er Silkealpakka frå Garnstudio, og det er tungt! Veldig mjukt, rett nok. Men tungt. Heldigvis er det også varmt og godt, og passar sånn sett perfekt til denne årstida. Berre gløym at eg laga denne i august då eg teknisk sett ikkje skulle fryse så veldig. Eg er med andre ord ganske treig - hadde heilt gløymd å ta bilete av denne og dermed setje det sedvanlege prosjektpunktumet.

Eg likar så godt den utruleg enkle utsjånaden til rillestrikk. Det ser så flott ut, i alle fall med kontrastar til.

Jakka er strikka frå toppen og ned, noko som tyder ingen saumer, noko som tyder at eg er veldig nøgd! Det var eit utruleg enkelt prosjekt på mange måtar - rett og vrangt. Ferdig med det.

Eg vil tru at det er på tide å leggje seg no. Vel, på med ulltrøya - ja, det er ein grunn til at eg likar å strikke gode og varme klede ...

Juleverkstad

2009-12-16T00:16:00.001+01:00

Her i heimen er juleverkstaden gjennomført, og no har eg fått eit solid tilskot til julepynten. Sånn er det når ein ikkje har born som kan utstyre heimen med den naudsynte dekorasjonen til jul! Det var ei stund sidan eg har lagd slike hjartekorger, innsåg eg medan eg fikla for harde livet i starten. Men etter kvart fekk eg dreisen på det, og fekk fire fine korger.

Det var veldig hyggeleg å lage noko som gjekk litt fortare enn strikketøy ...

Eg kjøpte sjølvsagt altfor mykje papir, men då har eg i alle fall til neste år. Mesteparten av det eg trengte fekk eg faktisk tak i på Nille, der var det overraskande godt utval i scrappeutstyr, inkludert papir med julemønster. Resten av utstyret kjøpte eg på Panduro eller hadde frå før.

Noko nytt, noko blått, noko grønt og noko varmt

2009-12-12T01:54:00.004+01:00

No er førjulstida verkeleg her for fullt. Eg gjer mitt beste for ikkje å stresse, og eg vil seie at så langt i år har det gått veldig bra. Ei julegåve her, og ei anna ei der - det hjelp sjølvsagt at eg ikkje har så mange eg skal gi til, og at det ikkje er eg som skal diske opp ørtenogførti sortar tilbehøyr til julemiddagen, men ein må jo alltid gå ut i frå sitt eige utgongspunkt. Og mitt er eit veldig lite ambisiøst eit. :) På søndag blir det juleverkstad i heimen, så då gledar eg meg til å ha litt ny og frisk pynt hengande oppe på måndag. Eg ser fram til ein hyggeleg kveld med litt graut og gløgg!

I tillegg er eg nyforlova, så litt meir tid enn strengt naudsynt har gått med til diverse bryllaupssider på nettet - det er ei skummel verd der ute, det kan eg love dykk! Har bestemt meg for å la inntrykka synke litt før eg tek tak i planlegginga på ordentleg, no har eg i alle fall fått ein smakebit på kva det er ein må forvente av innsats og kostnadar. Det er litt godt å berre kose seg med det i starten og unngå hardkøyret frå dag ein, synest eg. For gjett om det er kos! :)

Eg slit litt med døgnrytma for tida, så eg er framleis oppe og er ikkje det minste trøytt. Som ei lita adventsgåve har eg akkurat påspandert meg sjølv nokre alldeles herlege og flotte stoffknappar frå Etsy, det blir spennande å få dei i posten. Eg kjøper alltid knappar etter at eg er ferdig med strikkinga, kanskje neste gong kan eg velje prosjekt utifrå knappane?

Akkurat no har eg ingen prosjekt gåande, og eg må innrømme at det er med dårleg samvit at eg sett meg ned for å sjå på TV. Det er ein aktivitet som for meg eigentleg tyder strikketid, og eg er litt dårleg på berre å late hendene liggje i fanget. Viss eg ikkje finn noko eg har lyst til å lage snart, trur eg at eg må låse godteskuffa - best å halde hendene opptekne med noko anna enn mumsing ... Eg må jo også finne prosjekt for heile jula, så dette er det nok berre å setje i gong med.

Heldigvis er eg jo med i Sockdown, så ein ting er i alle fall sikkert. I desember blir det sokkar av restegarn, og så snart eg får samla restetroppane, så er det avmarsj. Det er kanskje litt tidleg å starte på eit kvitt brudesjal? Hehe.

Novembersokkane Miss Marple har akkurat fått sine siste trådar festa, så her er dei. Garnet er Arwetta frå 123knit, pinnen er 2,5 mm. Litt stramme over hælen når eg skal ta dei på, men det er ikkje verre enn at det går.

Så kjem dei nok ein pulsvarmar - det vil seie to. Mønsteret fann eg i Norsk Ukeblad nr. 48 i 2008. Det kjem ikkje så godt fram på biletet, men det går i spiral rundt (og rundt og rundt og rundt og ...).

Til slutt blir det eit par luer. Den første er Lina. Det kjennest som om eg har venta på å strikke denne i årevis, og endeleg fekk eg somla meg til det. Likar så godt fargen! Garnet kjøpte eg i London, det er Country Style frå Sirdar. Trur eg brukte pinne 3,5. Det gjorde eg sikkert. Det gjer eg som regel om eg er i tvil!

Eg har strikka ei Selbu Modern-lue tidlegare, men no var det på tide med ei i svart og lilla. Det vart Finull denne gongen også, på pinne 2,5. Ho vart mykje finare etter ei aldri så lita blokking, stappa ho full av avispapir til ho fann forma si og lot ho tørke. Det er like mirakuløst kvar gong maskene finn seg til rette!

Sånn, no må det vel vere slutt for i dag? Eg trur jammen det. God førjulshelg til alle! Hugs å slappe av innimellom slaga. :)

Frå tå til topp

2009-11-22T01:59:00.000+01:00

... viss ein strekk hendene over hovudet, då. Dette er pulsvanteposten min, det er nemleg lett å få dilla på ting! Det heile starta med dei lilla i juli som ei venninnegåve, og då fann eg ut at dette var jo faktisk ganske kjekt. Det var nesten sokkar, berre endå raskare og enklare! Eg er verkeleg ein frysepinn, så klesplagg som dette er redninga mi på slike dagar då hanskar blir litt voldsomt (og hanskar blir uansett voldsomt når ein er innomhus). Eg starta på eit nytt par i kveld for å ha noko å gjere fram til neste spor i mysteriesokken kjem i morgon, veldig kjapt og greitt arbeid er det som regel også. Utan tommel er det jo endå lettare! (Eg er altså frelst, om nokon ikkje har fått det med seg.)

Første par ut er Yummy Mummy (linken er til oppskrift omsett til norsk) av Alexandra Brinck. Desse vart veldig veldig fine i ferdig tilstand, men medan eg strikka dei heldt eg på å irriterre vettet av meg. Garnet eg ville bruke (eit eller anna tysk alpakkagarn, hugsar diverre ikkje merket) var litt tjukkare alpakka enn det som var bra, så då måtte eg til med pinne 2 mm. Og det vart eit pirkearbeid utan like, rundpinnen min var kjempefæl og ville berre krølle seg, og eg strikka så stivt at eg fekk vondt i hendene. No er det godt å tenkje på at det er over! Synest dei er ganske lekre, så det var absolutt verdt det.

Dette er Merletto Mitts av Jody Scofield, gå litt ned på bloggen så ligg oppskrifta der. Brukte Sisu og pinne 2,5 mm, dei vart litt store, men elles greie. Hugsar eg synest dei var veldig kjekke å strikke.

Notwoven Fingerless Mitts av Zortified, mønsteret ligg på Ravelry. Mannepresang! Dobla Peruvian Highland Wool frå Filcolana/123knit med ein brun alpakkarest, og vart veldig nøgd med den kombinasjonen. Kjende verkeleg at det vart mjukare, og det fekk også eit litt meir spennande fargespel.

Desse er berre 2 r, 2 vr. Garnet er det same grøne alpakkagarnet som i Yummy Mummy, og så er det nok ein alpakkarest, svart denne gongen. Igjen likte eg blandinga veldig godt, dette må eg gjere meir av!

Til slutt for denne gong kjem Fetching, det utruleg populære mønsteret av Cheryl Niamath. Temmeleg ukomplisert og greitt, men det ser likevel bra ut. Garnet er ganske tjukt til å vere pulsvantar, så det går også fort og gæli! Eg brukte Lima frå Hjertegarn.

No skal vel hendene halde seg varme framover! Merker godt at vinteren snart er her, det er noko med lufta som bit litt ekstra i halsen når ein pustar inn. I år skal vi prøve å finne på litt meir med juledekorasjonen, har ikkje vore så ivrige tidlegare. Stjerne og stake er sjølvsagt på plass, men litt meir kan jo og gå an. Eg har i alle fall julestrømpa klar! Har lyst til å lage sjølv, synest det er hyggelegare slik. Eg får sjå kva eg ramlar over av ideear, kanskje nokon av dykk som les her har noko å kome med? Det er jo mykje fint å få kjøpt også, sjølvsagt - døgnet har jo framleis berre 24 timar, dessverre!

Tilbake frå intet

2009-11-14T00:18:00.001+01:00

Ja, kva skal ein eigentleg seie ... Det er i alle fall lenge sidan sist! Og då tek eg ikkje spesielt hardt i. Vel, det som eigentleg ikkje var meint som noko pause trakk litt vel langt ut, og plutseleg var det gått altfor lang tid til å berre orsake seg og seie ein hadde vore på ferie. Eg har rett nok vore på ferie, men den varte diverre ikkje så lenge som mange månader! Biletet over er frå i sommar, der er lov til å drøyme seg tilbake, ikkje sant? Strikkinga har eg i alle fall ikkje hatt pause frå, og eg kan mellom anna melde om auka entusiasme for sokkar. Dette er eg litt overraska over sjølv, men det gjer jo slett ingenting! Eg trur eg berre skal ta ting litt etter kvart, og startar no i første omgang med ein liten sokkepost.

Hausten går no sin gong. Eg merker veldig godt at omtrent før eg rekk å blunke meg vaken så er dagsljoset vekke - det er ikkje så lett å kome seg ut når det er slik. Det går seg vel til etter kvart, men det er ikkje noko særleg sånn i starten. Om ikkje anna er det ein perfekt grunn til å grave fram absolutt alle pledda i huset og lage seg eit lite sofarede med ein god TV-serie på DVD.

Håpar de alle har det fint! Eg har ikkje lese bloggar på lenge no, og eg gledar meg til å kikke innom her og der og sjå kva for nytt som er skapa sidan sist. Eg kjenner det på meg at det er mykje fin inspirasjon å få! (Og fleire mønster til den eviglange strikkekøa.)

Desse sokkane er Baudelaire av Cookie A. Eg tok dei med på årets ferie av ganske enkle grunnar: Kva skal ein strikke når ein knapt klarar bere ryggsekken allereie før strikketøyet er pakka? Svaret er sjølvsagt sokkar. Og dette var starten på det store sokkeeventyret. Eg fekk litt blod på tann etter dette, og heiv meg over eit par til min kjære. Dette var enno ikkje nok, og før eg visste heilt kva som hadde skjedd hadde eg meldt meg på Sockdown 09/10. Det har vist seg å vere veldig kjekt og lærerikt, og enno har vi ikkje bikka årsskiftet. Baudelaire var mitt første par som er strikka frå tåa og opp, noko som på eit mystisk vis verka som om det gjekk fortare enn den andre vegen. Det finst vel lite statistikk på dette ...

Dette er sokkane eg kokte ihop til min kjære, av di han vart så misunneleg på dei flotte grøne sokkane som eg laga til meg sjølv. Han ville ha ein passe nøytral farge, og blei faktisk med til garnbutikken for å velje garn sjølv. Eg såg mitt snitt til å få eit par ekstra garnnøster med på kjøpet som takk for strikkejobben, så no har eg to herlege knallrosa sokkegarnnøster som ventar i hylla. Flettene tok eg med fordi han ville "det skulle skje noko" i sokken, og eg lot ei flette gå ned til tåa på kvar side. Synest ikkje det blei så verst, eg. Garnet er frå Regia.

Denne gule greia er min første sokk i Sockdown 2009, altså septembersokken. Utfordringa var å strikke med gult garn, og det måtte eg sjølvsagt ut og kjøpe. Det er ikkje akkurat eit fast innslag i fargepaletten min, men eg må innrømme at eg kom verkeleg i godt humør av å halde på med noko gult. Eg har jo litt restegarn igjen, så det blir nok eit eller anna gult ein annan gong også. Mønsteret er Peace Socks av Wendy D. Johnson og garnet er PT5. Diverre passa dei ikkje heilt bra til føtene mine; dei går såvidt over hælen, men eg er redd for å rive heile sokken i stykker. Det er nok mønsteret som ikkje er så elastisk. Desse hamnar nok i gåvekorga.

Her er årets julepynt! I oktober kunne ein i Sockdown velje litt ymse, eg landa altså på julestrømpe. Mønsteret er Falling Snow Stocking av Jennifer Hoel. Eg la til ei lita hempe i toppen så det skal bli enklare å henge ho opp når den tid kjem. Garnet er Peruvian Highland Wool frå Filcolana, rett frå 123knit. Fantastisk side, har handla ein del der no, og meir skal det bli! Arwetta-sokkegarnet er herleg, og for ikkje å snakke om billeg.

Og til sist har vi her novembersokken i Sockdown, Miss Marple designa av Star Athena. Dette er eit mønster i fleire delar, så no held eg på med del nummer to. Det er litt av eit diagram ein skal gjennom, men så blir det jo litt rutine etter kvart. Heldigvis! Så no skal eg vende nasen mot sofaen - kveldens mål er å strikke på sokkane til eg stupar!

Ram på rammer

2009-06-23T18:28:00.008+02:00

I dag har eg gjort noko litt uvanleg for meg, det har vore som eit slags sommarverkstad her i huset. Sjølvsagt ser det ut som ei slagmark her no, men sidan eg no er voksen kan eg altså velje å vente med å rydde opp. Ha! Eg fekk altså for meg å lage bilete, litt store, til å henge på veggane her - det er så tomt og kvitt framleis, og det må eg jo før eller seinare få ein slutt på. Ferien har altså starta, og då har eg jo faktisk tid til å dra til Maxbo, svime rundt der i ein time medan eg sakte raskar saman det eg skal ha (skal eg kjøpe 30 mm eller 40 mm spiker? 60 eller 100-sandpapir?), sitje på balkongen i solsteiken og pusse avkappa trelengder og så gå i gong med prosjektet "Lag ein sløydbenk ut av eksisterande møblement - bruk gjerne fantasien".

Det er lenge sidan eg har snikra noko no. Vi hadde jo sløyd på skulen, og eg likte det, men eg tok ikkje akkurat arbeidet med meg heim. Når eg tenkjer tilbake på det, var det rett nok lite snikring og mykje pussing. Alltid skulle vi pusse ned det vi heldt på med med det evinnelege sandpapiret. Vi surra det rundt treklossar eller tjukke filer og pussa i to skuletimar. Så heiv vi den nedslitne sandpapirbiten ned i felleskassa så den neste klassen kunne få velje - ville dei ha ein sliten eller veldig sliten bit? Eg hugsar dei gamle benkane vi brukte, korleis vi spente fast dei små prosjekta våre, og korleis vi pussa og pussa. Det var lite hamring og mange strøk.

Så det var ikkje så rart at eg kom på at eg måtte ha sandpapir på Maxbo. Eg kjøpte ein fancy slipesvamp. Då eg pussa, var eg slik inne i det at eg sleit hòl på den eine sida. Resten av besøket mitt var forresten veldig hyggeleg. Tapetbitane fekk eg gratis, i forkledning som prøvar, og bitane eg skulle snikre ramme av, fekk eg kappa på staden. Eg fann dei blant listverket, heldigvis fann eg bitar som var heilt rektangulære mellom alle dei moglege formane ei list kan ha.

Vel heime sette eg i gong med friskt mot, som vanleg er med meg i starten av noko nytt. Eg fann raskt ut at det ikkje ville fungere å halde den lange biten fast mellom beina medan eg spikra fast den korte biten på toppen ... Løysinga var altså å bevege seg mot kjøkkenbordet, og her fann eg etter litt ein velfungerande, om upraktisk, arbeidsmetode. Eg trur dette må vere den mest uergonomiske arbeidsstillinga eg nokonsinne har innteke - eg stod på ein fot, bøygde overkroppen til venstre så eg kunne leggje høgre kne og legg oppå trelengda som balanserte oppå bokstabelen av pocketbøker. Høgre hand kunne så snikre i veg om eg berre vrei albogen til venstre, og venstre hand hadde vær så god å halde fast den lange pinnen som stod på ei avis på golvet. Men rammene vart ferdige dei, og då er det jo greitt!

Så var det berre å leggje tapetbitane på golvet (greitt å ha eit relativt reint golv om ein skal gjere dette, forresten - lær av andre sine feil!) og ramma oppå. Tida var inne for å feste tapetet til ramma, og då fann eg to alternativ. Små spiker eller maskeringsteip. Eg landa etter kvart på maskeringsteip, rett og slett fordi eg ikkje hadde fleire spiker som var små nok. Eg har rett nok omtrent 988 stykker att frå boksa eg kjøpte, men dei var altfor lange til å brukast på den sida av ramma. Teiknestiftar hadde vore greitt også, så når maskeringsteipen min går opp i liminga skal eg stifte tapetet fast med stiftane eg kjøpte etter at bileta var ferdige (litt utolmodig, men det får no vere). Her kan de sjå korleis eg gjorde det i hjørna for ikkje at ramma skal sjåast. Fest sida med den store flappen først, og legg den andre sida oppå der igjen. Fest tapetet godt rundt heile ramma.

Og så - ferdig!

No skal desse opp på strategiske punkt her heime for å få bukt med alt det kvite. Og så skal eg leggje til ein sløydbenk på teikningane til draumehuset!

Om nokon vil lage desse heime, så kan det vere lurt å passe på at trelengdene er rektangulære. Eg brukte spiker som var 40 mm lange og 1,7 mm i diameter, dette trur eg var maksimum for akkurat desse listene. Puss endane med sandpapir før du spikrar ihop så ingen stikk seg på fingeren. Sjølvsagt kan ein bruke anna enn tapet, t.d. stoff eller kanske strikketøy? Maskeringsteippatentet mitt trur eg ikkje held så lenge, men det gjer det i alle fall lett å byte ut tapetet med eit anna mønster! Men det ein vil ha av, får ein nok av til slutt - vil tru det er betre med teiknestiftar i metall. Dei små spikrane reiv nokre plassar berre hòl i tapetet, og så var eg like langt.

Lukke til i alle fall! Til slutt må eg få vise dykk noko - eg fann ein slik nydeleg vakker blogg i går, og den inspirerte meg verkeleg til å ta litt tak i dette med å forskjønne omgjevnadane mine med noko heimelaga. Mali-mo heiter den - eg fall pladask.

Zzz ... (?)

2009-06-12T05:46:00.003+02:00

Kva skal ein eigentleg gjere når ein vaknar halv fem om morgonen og ikkje får sove? Det rette svaret slo meg etter nesten ein halvtime med fåfengte forsøk på å sovne att: Stå opp og strikk! Eg tenkte dette skulle gjere meg passe søvnig igjen og klar for senga etter ein times tid. Problemet mitt no er at eg så gjerne vil vere oppe og strikke ferdig!

Eigentleg har eg det ganske fint akkurat no. Eit glas vatn for å prøve å få kroppen til å gløyme dei mange vinglasa i går kveld, litt Beethoven på stereoen, og eit prosjekt som går radig framover. Eg må nok betale i dyre dommer for dette resten av dagen om eg no ikkje tek og legg meg snart, men det er jo grenser for kva ein skal tvinge kroppen til å gjere. Det er jo tydeleg at akkurat no vil han berre strikke, og då skal ikkje eg leggje meg opp i det ...

I dag er det jo også fredag, og eg skal verkeleg prøve å gjere ein innsats med glamorøs fredag for ein gangs skuld. Om du er nysgjerrig på dette konseptet, stikk innom Glamourbibliotekaren. Og nei, det er ikkje snakk om glamourmodellglamour, men heller det lille ekstra i kvardagen som får ein til å føle seg litt spesiell. Eg heller så langt mot kafébesøk, ein tur innom ein bruktbutikk eg har sett på når eg har sykla forbi, min nye Chanel-parfyme og eit nytt smykke eg fekk av min kjære i forrige veke. Det er jo ikkje utenkjeleg at eg skulle tenkje på meir i løpet av dagen, klokka er jo trass alt berre seks!

Når det er sagt - kanskje skulle eg ha tusla tilbake til senga snart? Rett nok er det ikkje mykje søvn eg kan få før eg må opp igjen - kanskje er det best å utnytte denne tida godt til å strikke litt til! Ha ei god helg!

Rotete? Rydd! Garn? Strikk!

2009-06-10T12:11:00.008+02:00

No kjenner eg verkeleg at ferien er rundt hjørnet - det er så godt å setje seg ut i sola og kose seg i varmen! Rett nok held eg ikkje ut meir enn ein halvtime i strekk i den verste varmen, og å gå inn igjen er vel så bra som å setje seg ut. Men i det minste har ein eit val, og det er jo ikkje alltid utemøblane er eit godt alternativ til sofakroken. Bileta over er av orkideen min i full blomst, nok til å få meg i godt humør om morgonen.

Her i huset har vi også blitt bitt av rydde- og fiksebasillen, og med den største iver har eg no rydda i gamle papir, makulert sensitive opplysningar, handla inn fine krukker til pasta og mjøl, og fått orden på skokaoset i gangen. Gjett om hjartet veks kvar gong eg går forbi det flotte skostativet! Eg skjønar ikkje kvifor dette ikkje har vore gjort for lenge sidan (eller det skjønar eg forresten ganske godt - det er noko som heiter tiltak som vi ikkje har hatt så mykje av). Enn så lenge må eg nok nøye med meg å drøyme om store flotte kjøkken med mykje benkeplass, men i mellomtida skal eg prøve å halde den vesle plassen eg har ryddig. Det skal ikkje så mykje til før det ser rotete ut på liten plass, og når eit skittent glas først står der, er terskelen for å setje det neste der plutseleg mykje lågare. Eg trur det rett og slett dreier seg om å berre rydde på plass igjen det ein tek fram. Det høyrest lett ut, men i praksis ... vel.

Men eg ryddar ikkje så mykje at eg ikkje får tid til å strikke, altså. Det skal vel noko til! Her kjem eit lite babysett, eit par sokkar og eit skjerf.

Babyjakka er February Baby Sweater av Elizabeth Zimmermann, mønsteret har eg i Knitter's Almanac. Har alltid hatt lyst til å lage denne vesle jakka, og fann endeleg ut at mitt eine nøste av Cherry Tree Hill Supersock Solids var perfekt til dette. Lua fann eg ein link til på Ravelry, det var ei som hadde laga mønster og lagt det ut her. Hadde akkurat nok garn igjen til å lage lua også, så den var eg heldig med! Settet blir nok lagt i gåveskuffa det også. Strikka begge på pinne 3,5.

Sokkane er laga etter mønsteret Retro Rib Socks i boka Favorite Socks frå Interweave. Garnet er Wolle Rödel Sport & Strumpfwolle Extrastark. Har faktisk eit halvt nøste igjen, så eg må pønske ut noko der. Har brukt sokkane mykje, er veldig glad i den fargen og synest dei blei veldig gode å ha på.

Skjerfet er Coin Lace Scarf av Shui Kuen Kozinski. Mønsteret kom kanskje ikkje veldig godt fram med dette garnet, Rowan Donegal Lambswool, men så likar eg fargen, då. Og då er det meste greitt!

Då skal eg halde fram med nok eit par sokkar, som faktisk ikkje er til meg. Eg er invitert i bryllaup i sommar, og har tenkt ut noko som eg håpar vil falle i smak. Eg skal uansett ha med ei anna gåve, men eg tenkte eg ville gje noko litt meir personleg også. Men ferdige er dei ikkje enno, så den som lever, får sjå!

På tide å vakne!

2009-05-28T20:19:00.008+02:00

Oi, no har eg mykje å ta att her! Oppdateringslysta kjem og går litt, men eg hadde ikkje trudd at det skulle bli ei så lang nedeperiode. Etter kvart er ein jo inne i eit sett med vaner som ikkje inkluderer nettet i så stor grad heller, og då blir gjerne bloggen litt mager. Men strikkinga har eg jo ikkje slutta med, så eg får berre lage ein kjempepost med masse bilete denne gongen, og så er det unnagjort. Så no er de herved advara!

Det første eg vil vise fram er sjalet Adamas av Miriam Felton. Eg har strikka det i Malabrigo Lace (som forøvrig er eit heilt herleg mjukt garn!), og er fullstending forelska i grønfargen. Fekk brukt det litt før veret vart altfor varmt, men eg skal nok snike det inn her og der i sommar også. Ikkje det verste ein kan ha over skuldrane ein kjøleg sommarkveld ...

Så er det altså det famøse lammeullgarnet sin tur. Eg fekk jo endeleg surra det ihop til skikkelege nøster, og når eg var komen så langt, gjekk det stort sett veldig greitt etter det. Strikka ein liten babykjole som eg falt slik for då eg såg han: Little sister's dress av Tora Frøseth. Mønsteret var veldig enkelt, perfekt til å vere med i kombinasjonen sofa-tv-pledd-te. Vart veldig nøgd med resultatet, og no er eg på jakt etter ei lita prinsesse til å putte inni!

Det var sjølvsagt meir igjen av garnet som eg kjøpte 200 g av, og ein kveld trengte eg eit raskt lite prosjekt berre for å tilfredsstille eit ønskje om å lage noko handfast, og det litt brennkvikt. Denne lua, Amelia Earhart Aviator Cap av Flor, har eg lenge tenkt på på grunn av den festlege konstruksjonen, og til slutt måtte det jo skje. Ho er nok litt stor til å gå saman med kjolen, og kanskje burde det ha vore ein liten blomst på også, men etter eit opphald i gåveskuffa håpar eg at ho finn ein heim til slutt.

Til slutt er det eit par sokkar som eg stort sett har strikka på bussen. Dette var det første prosjektet eg prøvde dei superkorte bambusstrømpepinnane mine, og eg var veldig nøgd med dei. Eg er ikkje av dei kjappaste når det gjeld å skifte pinne, men det hjalp at dei var litt kortare enn vanleg. No held eg på med eit par med Magic Loop, og det går jo endå fortare, men det kan jo vere greitt å variere litt! :) Det følest som om alle har strikka eit par Jaywalkers, og no er heller ikkje eg noko unntak. Mønsteret er laga av Grumperina og ein kan laste det ned på Ravelry. Garnet er intet mindre enn Wolle Rödel Sport & Strumpfwolle Color Extrastark (puh).

Dett var dett, no har eg ikkje meir i kveld. Eg trur eg får seie meg ferdig med å takke for dei koseleg kommentarane av ullkjolen min - no er det utvilsomt for seint å bruke han, men eg satsar på å halde figuren fram til hausten! Når det er sagt, burde ikkje planen for i kveld involvere te og kjeks, men strikkaplagg er jo i det minste litt elastiske ...

Kjolen er klar!

2009-04-10T15:43:00.005+02:00

Då har påska slått seg ned for fullt - eg er i total avslappingsmodus med lange fjellturar, seine morgonar og krim på kvelden. Håpar alle der ute har ein fin ferie! Og god påske! :)

Meir fritid tyder jo meir strikking, og eg har endeleg karra meg over målstreken med den grå ullkjolen min. Omgangane vart jo berre lengre og lengre, men til slutt var det over. Eg brukte ni av ti nøster med Lett-Lopi, så no er lageret iallfall litt mindre. Tenkte på å ta det siste nøstet også, men eg var ganske nøgd med lengda slik ho vart. Eg kan definitivt skrive under på at ull er varmt, så eg må forte meg å bruke den så mykje eg kan før våren er her for fullt! Er veldig nøgd med korleis det heile vart, syntest skjørtevidda vart så og seie perfekt etter min smak (og det må eg seie, aukingane mine var berre gjetting!).

Oppskrifta laga eg sjølv. Eg har teke notatar heile vegen, men er litt i tvil om eg skal skrive det om slik at det går an å skjøne knoteriet mitt. Om det er nokon som er interessert i oppskrift så kan de jo sei ifrå, så kan det jo hende at eg får ånda over meg ein dag. Det burde vere ganske greitt å tilpasse til ulike storleikar. Eg har strikka frå toppen og ned og starta veldig primitivt med måleband rundt heile meg før eg kasta meg over utrekningane som måtte til. Ein treng jo nesten berre å sjå flettediagrammet og framgangsmåten for å strikke frå toppen og ned, så er det vel stort sett gjort.

Garnvinde, no utan hermeteikn

2009-03-29T17:47:00.003+02:00

Så var ho endeleg i hus, nøstemaskina mi sin nye bestevenn! Denne garnvinda var det jammen verdt å vente på etter vinflaskefiaskoen. Den heimelaga versjonen fungerte greitt i eit naudsfall, og det gjekk jo rett nok bra med eitt nøste, men etter å ha brukt denne nye garnvinda innser eg at det er eit funksjonelt nivå som ikkje kan måle seg med det eg kan klare å smelle ihop her heime. Eg kjøpte altså denne på eBay, herfor å vere heilt presis. Den kostar 22.99 USD, og for å sende til Noreg tok han 17.90 USD, dette måtte eg skrive til han og spørje om sidan det stod at han berre sendte til USA. Det skadar altså ikkje å spørje! Garnvinda er handlaga, og ser rett og slett nydeleg ut! Ho fungerer som i ein draum (og ikkje eit mareritt) - det einaste eg må hugse å passe på er den andre garnenden, som hadde ein tendens til å stikke seg under dei roterande armane og surre seg rundt sentrum. Det var alt i alt veldig artig å bruke ho! (Det seier kanskje litt om meg og mine interesser, men men! Hehe.)

Så har eg blitt ferdig med hasteskjerfet eg plutseleg formeleg fekk ordre om å lage - det gjekk til eit visst punkt, men ikkje lenger, og ute har det rett og slett vore for kaldt for lenge. Så då var det jo ut på leiting etter brunt alpakkagarn, og endte opp med å kjøpe det frå 123knit, som eg skreiv om i forrige innlegg. Garnet heiter Indiecita frå Filcolana, og eg strikka skjerfet på pinne 4. Oppskrifta heiter Staggered Rib Scarf. Trur eg la opp 32 masker for å kompensere for det tynnare garnet, og det er jo alltids mogleg å blokke det ut enno meir om det skulle vere ønskjeleg.

Dette var ypperleg strikk på bussen heilt til det vart for langt. Då tok eg meg saman nokre kveldar framfor TVen og gjorde det ferdig der.

Nettbutikk: 123knit

2009-03-28T15:41:00.007+01:00

Premien etter to månader med trening var å tinge garn frå 123knit. Eg har høyrt mykje bra om lammeullgarnet derifrå, som skal vere eit meir rimeleg alternativ til garnet frå Nøstebarn om ein tenkjer på å strikke slikt. Butikken er dansk og språket på nettsida er sjølvsagt også dansk, utan at det skal vere noko problem for garnhungrige nordmenn!

Ein veljer først garn utifrå kva type ein vil ha (ull, alpakka, bomull osv), og så får ein då opp ei oversikt over kva for merker dei har innafor det segmentet. Dei har også søkefunksjon om du veit kva du vil ha, men ikkje finn det med ein gong. Dei har også oppskrifter, strikkepinner (her har dei desse Addi-pinnane eg har høyrt så mykje bra om), heklenåler, og diverse sy- og strikkeutstyr.

Det er eg mest nøgd med er prisen i denne butikken. For under dei 200 kronene fekk eg seks nøster (to alpakkanøster på 50 g, tre lammeullsnøster på 100 g og eitt ullnøste på 50 g for å fylle opp ordra mi). Frakt kom på 36 kr. Om ein registrerer seg som kunde kan ein bruke handlekorga som hugse-/ønskjeliste. Det som er negativt er at ein kan berre betale med PayPal, og ikkje VISA. No er jo PayPal veldig enkelt og greitt, men om ein ikkje har det er det jo ikkje så greitt. Det tek nokre dagar å kome i orden med PayPal-kontoen, og ein vil jo helst ha garn så kjapt som mogleg!

E-postkommunikasjonen var bra, med velkomstpost, ordrestadfesting, og to ordreoppdateringar når ordra var under behandling og når ordra var sendt. Garnet fekk heldigvis plass i postkassa heime, og eg har allereie strikka eit skjerf av alpakkagarnet. Ifølgje skjerfbrukaren skal det iallfall vere veldig varmt og godt! Av og til splitta garnet seg ganske lett, men det var ikkje så farleg. Litt av lammeullgarnet har eg etter mykje om og men (sjå floken, type enorm, lenger ned i bloggen) fått nøsta opp så det er klart til bruk, det skal bli kjekt å prøve.

Alt i alt er eg nøgd med butikken, og kjem nok til å tinge meir av lammeullgarnet om eg likar å strikke med det.

Bloggutfordring og daglege utfordringar

2009-03-24T20:43:00.004+01:00

Ja, då har eg blitt utfordra av Anlen, så då har eg vel ikkje noko anna val enn å svare som best eg kan!

1. Las du andre sine bloggar før du sjølv byrja å blogge?
Litt sånn av og på. Eg har vore innom nokre vennar sine bloggar i ny og ne, men det var ikkje før eg fann fram til Jared Flood sin blogg at eg starta å leite etter handarbeidsbloggar. Det slo meg rett og slett ikkje at det gjekk an å strikkeblogge også!

2. Kva likar du å blogge om?
Eg prøvar å gjere kvart innlegg iallfall litt strikkerelatert - det er slik eg vil ha det akkurat her. Eg kunne nok plapra i veg om mykje anna rart også, men det får halde med garnsnakk.

3. Kva likar du å lese om i bloggar?
Eg likar bloggar som har eit inspirerande bodskap, anten om livsstil, kunst (som jo strikking er ein del av!) eller helse. Det hjelp også med eit fint design og fine bilete. Eg likar at ting er gjennomtenkte, at ting skal stå i forhald til kvarandre.

4. Kva bloggar les du dagleg?
Eg les nok ikkje bloggar dagleg. Men når eg først kjem i gong, kan det rett nok ta ei stund. Vil gjerne få anbefale Glamourbibliotekaren - her er alt eg ser etter i punkt 3.

5. Favorittbloggar?
Det må nok bli Glamourbibliotekaren, det! Lite strikking, rett nok, men lell! :) Ein og annan strikkegenser snik seg jo inn!

6. Lager du blogginnlegga dine før du skriv dei?
Eg skriv dei rett før eg skal poste. Gjer det ikkje verre enn eg må ...

7. Har du nokon gong ynskt at du var eit dyr? Kva for eitt?
Det gjer eg ikkje akkurat ofte. Men eg ville nok ha vore ein hund, om eg måtte velje.

8. Er “dagens outfit” gøy?
Neppe. Meir komfortabelt og "heilt greitt". Det gøyaste med det er vel strikkesokkane gøymd i støvlettane!

9. Tagg 4 andre bloggar, og skriv kven du har vorte tagga av.

Utfordringa kom altså frå Anlen, og eg vil gje ho vidare til dei som måtte ha lyst til å fortelje om bloggvanane sine! Eg tek gjerne imot tips om andre bloggar som ikkje har med strikking å gjere.

Elles er det mykje å gjere om dagen, altfor mykje. Eg har tre prosjekt gåande, og det kjennest ut som om alle tre står heilt stille. Kjolen blir rett nok lengre og lengre, men omgangane har begynt å bli ganske lange samanlikna med i starten. Eg har laga ein sokk på bussen, men ein sokk er jo ikkje nok, så det må nok bli ein til. Problemet her er at eg må lage eit hasteskjerf til nokon som frys, så det har vore bussprosjektet no i det siste. Imidlertid er no skjerfet blitt altfor langt til at det er praktisk forsvarleg å drasse det med overalt, så då sit eg att med sokken. Men lese må ein jo også, så foreløpig har eg putta ei bok i veska i staden. Det er ikkje akkurat den beste løysinga (å unngå å gjere noko med saka i det heile), men litt pause må ein jo ha! Neste veke løyser det heile seg heldigvis opp, og eg får meir tid til å gjere andre ting enn berre jobb. Eg håpar på ei kald påske så eg kan ha på ullkjolen då!

Menneskets siger over daude ting

2009-03-15T23:08:00.003+01:00

Eg sa eg var sta, ikkje sant? No kan eg gå og leggje meg med godt samvit. :)

Nøstemaskin og "garnvinde"

2009-03-15T17:57:00.008+01:00

Då er det på tide å dokumentere nykomaren i huset sin nytteverdi. Nøstemaskina tinga eg altså på eBay av seljaren bambooimporter. Prisen var $27.99, og så kom frakt på $15.00 i tillegg. Eg valde å kjøpe maskina på eBay fordi alle dei norske butikkane eg fann som hadde nøstemaskin var utselde. Eg må nevne at ein kan kjøpe ei nøstemaskin til 199 kr på Hobbymarkedet. Det var litt krøkkete å finne ut frakta her, så eg måtte sende ein e-post og spørre. Då det tok ei stund å få svar, hadde eg ikkje meir tolmod igjen og kjøpte maskina like godt på eBay.

Svaret eg fekk var dette: "Nøstemaskinen kan sendes som småpakke til Kr. 54,00. Er p.t. på tilbud til kr. 199,00.
Da varens værdi er under Norske kr. 200,00 mener jeg ikke der skal betales told og moms i Norge, men det må du få bekræftet på dit lokale posthus. Priserne er egentlig danske kr., men vi kører kampagne til Norge så alle priser på www.terapi-hobby.dk i Norge må forstås som Norske kr."

Dette til orientering! :)

Eg tapte vel då rundt ein femtilapp, noko eg kan leve med. Maskina kom veldig raskt i posten, etter berre fem dagar fekk eg hentelapp i postkassa, og det heilt frå USA.

Sjølvsagt måtte eg rydde kjøkkenbordet og prøve med ein gong! Etter litt surfing på YouTube fann eg ein instruksjonsvideo - bruksanvisning var inkludert i pakken, men eg tenkte det kan umogleg skade å sjå teknikken demonstrert på video også. Så her er metoden eg brukte på mitt første nøste, ledsaga av ei veldig roleg stemme og ei veldig uroleg t-skjorte:

Mitt første nøste tok form, det same gjorde mi meining om nøstemaskiner generelt: eit lite vidunder i plastikk! Eg angrar ingenting, dette var moro. Litt stiv og støl vart eg likevel i den arma som følgde garnet rundt og rundt, og eg heiv meg over datamaskina igjen. Dette måtte jo Ravelry ha eit svar på. Sjølvsagt hadde Ravelry det, og då eg ikkje har tilgong til noko minisnekkerverkstad, landa eg til slutt på denne løysinga.

Som sagt, så gjort. Eg fann fram utstyr ...

... og voilà! Fiks ferdig garnvinde. Litt trøbbel i starten, men dette gjekk mykje fortare enn stolbeinvarianten. Likevel var det ikkje heilt optimalt, så eg festa hårspenner til endane på kleshengarane for å unngå at garnet sklei av. Malabrigo-nøste nummer to var klart, og sjølvtilliten var på topp. Dette var då verkeleg ingen sak!

Eg skulle ha stoppa her. Eg skulle ha sett meg ned i sofaen og avslutta dagens arbeid med litt te og kveldsstrikk, nøgd med det eg hadde oppnådd. Men eg ville ha meir - mykje meir. Utan å tenkje meg om greip eg etter ein av hespene eg fekk same dag frå 123knit, og reiv av magebeltet. Det starta dårleg, og gjekk berre nedover etter det. Etter å ha klipt trådane som heldt saman hespa hadde eg sjølvsagt berre to ender, men dei gjorde mykje av seg. Eg fekk orden på dei etter ei lita stund, og tredde hespa nedover garnvinda (det er herifrå eg gjerne vil nytte hermeteikna rundt dette omgrepet). Det gjekk bra i nokre minutt. Nærare bestemt i 23 gram. Så skjedde det noko.

Før eg visste ordet av det stod eg med eit stort og grønt samansurium i handa og resten av hespa over hovudet, rundt arma, eller drapert rundt hengarane medan eg heiv etter pusten. Det var ingen anna utveg enn å klippe heile stasen tvert av, og dei to endane formerte seg til åtte. Eg starta arbeidet med å surre saman små ballar av endane, før eller seinare må dei jo treffe på den andre ballen, ikkje sant? Men dette er slikt som tek tid. Mykje tid. Og mykje tolmod. Sjeldan har eg vel levd slik opp til bloggnamnet mitt ... Eg er av den sta typen, så eg skal nok nøste ihop mysteriet etter kvart. Men dette er eit arbeid som har stort potensiale til å gjere meg tverr og irritabel, så eg skal prøve å spre det litt utover for å minimere dei negative effektane eg veit kjem til å melde seg. Og tenk berre, på Ravelry er det ei gruppe med folk som likar å løyse opp garnfloker!

(Dette biletet er heldigvis av den ballen eg måtte klippe av!)

Eg har to hesper til av dette garnet, New Zealand lammeull. Det er vel inga overrasking at eg skal vente med dei til den ordentlege garnvinda mi frå eBay kjem i posten? Denne katastrofa fekk meg til å ignorere sparegenet og heller satse på at helseeffekta av lågt blodtrykk vil oppvege for denne eingongskostnaden.

Nettbutikk: eBay

2009-03-14T19:59:00.004+01:00

eBay har alt. Med det i mente gjekk eg inn dit for første gong og leita etter ei nøstemaskin. No er det altfor mange nøster i hus som eg må bearbeide før eg kan strikke noko av dei, og eg er ikkje spesielt glad i å gjere slikt for hand. Det tek lang tid, og med tanke på at nesten alt garnet det er snakk om er veldig tynt og endå tynnare, tenkte eg det kunne jo ikkje skade å kikke etter ei maskin som kunne gjere iallfall litt av jobben for meg.

Sjølvsagt fann eg ei. Det vil seie fleire. Eit søk på "ball winder" gjev 41 resultat. Eit av dei er denne maskina til 27 dollar, noko som akkurat går under grensa på 200 kr. (Berre eit tips, altså ... :) )

Og korleis foregår så eit kjøp på eBay? Eg må ærleg innrømme at eg har vore litt skeptisk til eBay før; ein høyrer jo alltids historier om folk som aldri får varene sine og så vidare. Men om ein tek visse forhaldsreglar skal det gå veldig greitt og smertefritt. Det er to måter ein kan kjøpe ting på eBay. Den ene er å by, som i ein auksjon. Den andre er å klikke på "Buy It Now". Fordelen med det siste er at du har ein pris å forhalde deg til, og du veit at når du klikkar, så er det du som får kjøpe gjenstanden. Fordelen med den første er at det kan jo alltids hende du får gjenstanden til ein svinaktig god pris.

Det første ein bør gjere er å opprette ein konto hjå PayPal. Dette tek nokre dagar, fordi du må stadfeste kontoen med eit tal som kjem på kontoutskrifta di. Betaling med PayPal er definitivt sikrast og enklast. Sjå etter "Buyer Protection with PayPal" på seljaren si side, då får du refundert utlegga dine av PayPal om varene ikkje når deg.

Når PayPal er ordna, er saka grei. Registrer deg på eBay, og set i gong!

- Finn det du har lyst til å kjøpe. (Det er vel det absolutt kjekkaste steget!)

- Undersøk varen. Samanlikne med liknande varer og sjå korleis prisnivået er. Spør seljaren om det er noko du lurar på. Sjekk om seljaren tilbyr frakt til Noreg.

- Sjå på tilbakemeldingane som seljaren har fått. 98-100 % positiv respons burde vere veldig trygt.

- Legg inn eit bud eller trykk på "Buy It Now".

- Etter at du har vunne auksjonen eller kjøpt gjenstanden betalar du med PayPal.

- Tråkk opp sti til postkassa og heng over skuldra til postmannen i ei vekes tid.

eBay er veldig lett å skjøne seg på, og det meste av informasjon finn ein lett på sidene. Ein blir heile tida guida gjennom kjøpet, og det skal ikkje vere så lett å tulle seg vekk. Utvalet er enormt, og prisane kan vere veldig fordelaktige på mange ting. Eg har no kjøpt nøstemaskin til litt under 300 kr, ein ansiktskrem til litt over 200 kr (pris i butikk 650 kr) og ein sminkekost frå ID til 55 kr (pris i butikk 250 kr). Alle desse prisane er inkludert frakt. Det seier seg sjølv at det er mykje å spare på forbruksvarer ein uansett ville ha kjøpt, til dømes hudpleie og sminke. Så langt kan eg berre anbefale eBay på det varmaste - det er litt å setje seg inn i i starten, men denne tida er vel brukt.

Ekstremstrikking

2009-03-07T13:07:00.004+01:00

Endeleg helg! Det må eg seie eg har venta på lenge, det har vore ei slitsom veke med mykje jobbing. Har ein ordentleg daffedag i dag, og skal ikkje sjå vekk ifrå at eg får strikka litt seinare i dag.

Eg har starta på ein svart bolero som eg har strikka på bussen, og det har verkeleg vore effektivt. Eg starta på han på søndag, og no i dag er det ikkje mykje som står att før eg skal blokke han og sy saman. Det er berre noko eg har lagt opp og satsa på at fungerer, men om det skulle gjere det, så skal eg skrive ned korleis det heile gjekk for seg. Veldig ukompliserte greier, men vonleg vil det bli til det eg treng. Det er jo litt artig å sitje slik på offentleg transport, det er veldig mange som trur eg ikkje ser at dei stirar, men det gjer eg altså. For nokre dagar sidan hadde eg også mi første positive oppleving: Eg kom på den stappfulle bussen, og såg berre eitt ledig sete. Det var ved sidan av ei dame på rundt 60 år, som faktisk satt og strikka i vei med hørbar klikking frå metallpinnane. Eg sette meg ned og grynta litt sånn morgonvennleg til ho etter at eg hadde flekka opp strikketøyet. "Er det ikkje deilig å strikke?" spurde ho så, og det måtte eg jo sjølvsagt innrømme at det var. Og altså ikkje minst genialt for å bruke den elles uproduktive tida på bussen på noko fornuftig. Eg går av bussen mykje mindre stressa og irritert på trafikk og bråkete folk. Så no må eg berre finne ut kva eg kan strikke etter boleroen - kjolen er no ganske uaktuell å dra med seg nokon plass!

Og om du treng noko pent å sjå på:

Rachel John strikkar med tusen trådar på same tid. Det ser rett og slett berre vakkert ut.

God helg!

Den utrulege raglanjakka

2009-02-27T21:20:00.008+01:00

Denne jakka har omsider blitt ferdig, etter litt strikking på diverse offentleg transport og til slutt ein massiv innsats i godstolen til slutt. Jakka er ei gåve til ei venninne med baby (naturleg nok). Garnet er tynn alpakka frå DSA, kjøpt på sal, og eg har no fire nøster igjen av den vesle fangsten min. Eg såg berre fargen på internett, og var litt skuffa då eg pakka opp pakken heime i stua. Det er ikkje heilt min farge, og eg vil neppe lage noko til meg sjølv i dette garnet. Men då kan eg jo lage gåver til små intetanande babyar i staden!

Mønsteret er frå denne sida, The Incredible Custom-Fit Raglan Sweater. Det høyrest jo nesten for godt ut til å vere sant, og eg veit jo framleis ikkje om jakka kjem til å passe. Men strikkeplagg er jo tøyelege, så det går vel bra. Eg tok utgangspunkt i storleik 2 år. Flettene la eg til for å gjere det litt meir interessant; opphavleg skulle mønsteret vere det same som på ullkjolen min, men eg fann fort ut at det gjekk ikkje an å halde på med på ein humpete buss. Eg mista altfor mange masker til at eg orka å styre med det. Uansett, ganske kjekt mønster å vite om, eg er tilhengar av innplotting av tal!

Elles har eg fått meg ei lita boks til å ha knappar i, fann ut det kunne vere kjekt å ha. Posesystemet har sine manglar!

Og så eit lite bilete av kjolen sin noverande tilstand. Litt lenger enn forrige gong, men det er jo eit stykke att. Vel, fordelen med å strikke frå toppen og ned er jo at eg kan prøve han på undervegs, og det er jo litt stas. Det blir ein ganske formstrikka sak, men med så tjukk ull er det kanskje like greitt. Vil helst ikkje ende opp med ein potetsekk. Og så har eg jo eit håp om å klare meg med ti nøster!

På tur i ullkjole

2009-02-25T11:40:00.004+01:00

Her i huset jobbar vi med å gjeninnstifte søndagsturen. Det er verkeleg noko heilt anna når ein kan bestemme sjølv at ein vil på tur, velje kor ein skal gå, og kva ein skal putte i nistesekken ... Eg minnes at det var forferdeleg å slepe meg med ut på tur då eg var liten, men når vi først var i gong så var det i grunn kjekt. Det er jo mykje å sjå på i skogen, og om ein klarar å unngå turar av typen "gå så fort som mogleg" og heller klarar å ta inn omgjevnadane, så er det kanskje ikkje så vanskeleg å få med seg dei små neste gong heller. No har jo ikkje vi nokon små å ta omsyn til heilt enno, så foreløpig er det eg som spring rundt omkring alle andre stader enn på stien, går rundt kvar einaste tre og busk og prøver å leite etter noko eg kan ta bilete av. Og så får eg kakao etterpå! Eg vil veldig gjerne bruke naturen rundt oss meir, og no er vi godt i siget.

Dessuten er søndagsturen perfekt til å teste ut eventuelle nye luer, vottar, skjerf eller halsar som har på mystisk vis dukka opp i huset ...

Elles prøver eg jo stadig å krympe denne haugen. Lillafargen er nesten tom, eg har eit par grøne nøster att og mørkeblå er borte. No er tida komen for å gjere eit innhogg i den mørkegrå fargen, som eg har ti nøster av. Eg har starta på ein kjole med flettermønster, og satsar på at denne vil gjere det av med alle saman. Oppskrift har eg ikkje, det vil seie eg har eit par sider med kryptiske nedteikningar i ruteboka mi. Det er eigentleg litt spennande å berre ta det som det kjem, men no er det ikkje akkurat så veldig avanserte krumspring eg skal til med heller. Eg strikkar kjolen frå toppen og ned, og er no ferdig med ermene. No er det berre rett fram heilt ned til under knea, med litt auking og felling innimellom flettene her og der. Eg skal prøve å strikke ferdig denne før eg startar på noko nytt, for eg vil gjerne ha ein sjans til å bruke han før sommaren kjem og ikkje gjer det så freistande med tjukke ullplagg. Det tek jo si tid, men takk og pris for fletting utan hjelpepinne! Viss ikkje hadde eg nok ikkje hatt mot til å starte eingong. Vel, eg får berre halde fram! Marsj inn og strikk!

The Loopy Ewe

2009-02-24T20:27:00.005+01:00

Som tidlegare nemnt testar eg ut om det kan fungere med eit slags premiesystem i samband med treninga mi. Å kjøpe garn på nettet for 200 kr kvar fjerde veke tenkte eg kunne vere ei fin gulrot. Den første månaden er altså over for ei stund sidan, og no har også garnet kome i posten.

Butikken eg tinga garnet mitt på heiter altså The Loopy Ewe. Ewe var ikkje eit av dei orda eg visste kva tyder på norsk, så eg måtte tørke støv av ordboka! Ewe tyder rett og slett søye. Har underleg nok ikkje støytt på det ordet så ofte ... Eg må auke mengda landbruksstoff i lesinga mi, skjønar eg.

The Loopy Ewe har eit veldig godt utval i garn, både frå store og små produsentar. Klikkar du deg inn på garnoversikta får du reine fargebomba i fjeset! I tillegg til garn sel dei vesker, oppskrifter, pinnar, spinneutstyr og tilbehør. Eg valde denne butikken denne gongen fordi eg hadde lyst til å prøve garnet Cascade 220, og det var her eg fann det desidert beste fargeutvalet.

Sheri som driv butikken satsar på eit personleg preg, med m.a. blogg og handskrivne lappar i pakken. Lappen er rett nok kopiert, men det var då koseleg lell. I kvar pakke vil ein også finne små gåver i tillegg til sjølve ordra. Eg fekk to garnprøvar og tre lappar eg kan bruke til å halde oversikt over pinnane mine. Oppfølginga på e-post var eg også nøgd med, velkomstpost etter kunderegistrering og stadfesting på at pakken var sendt. Ein kunne jo fått ei ordestadfesting også, men denne informasjonen ligg for så vidt inne på kontosida. Det var mogleg å skrive på ekstrainformasjon om ordra då eg tinga, og eg bad om at totalsummen utan frakt var godt synleg på pakken pga fortollinga her i Noreg. Sheri hadde teikna ein stor og tydeleg runding rundt denne på pakken. Eg tinga på ein søndag, og dagen etter var garnet mitt på veg til meg i posten. Det at det tek ei stund for pakken å kome seg til Noreg er jo ein anna sak! Servicen er eg med andre ord veldig nøgd med.

Butikken har også fordelar for dei som handlar der mykje.

Nettsida syntes eg er oversiktleg og fin. Eg likar spesielt godt at det er mogleg å plotte inn fargen du vil ha, og så får ein forslag til garn i butikken som har den fargen.

Alt i alt var dette ein veldig god start på netthandlinga! Det er nok ikkje utelukka at eg kjem til å handle her igjen, nei ...

Gaaarn!

2009-02-18T22:24:00.009+01:00

No er det lenge sidan sist eg har vore innom her. Det er stadig noko som skjer, og ting går jo litt i bølgjedalar somme tider. Men eg har iallfall fått meg ein liten såkalla romantisk helgetur til Sverige, og i einkvar romantisk helgetur inngår det jo litt sjølvoppofrande (i min kjære sitt tilfelle) besøk i diverse garnbutikkar. Eg har fått det for meg å lage fleire sjal, og tenkte å investere litt i tynt garn som eg kan bruke til det. I tillegg kom eg jo også over desse nøsta som ein berre må kjøpe ... og samla sett så blei det nok ein del. Men då må eg berre få presisere at eg ikkje har kjøpt garn på den lokale butikken på ei stund, så no trur eg det har jamna seg ut. Det er iallfall det som eg prøvar å innbille meg sjølv, og så langt går det ganske bra!

Eg må jo sjølvsagt vise fram dei nyankomne i huset - det tek nok ei stund før desse blir transformert til sjal og andre ting, men det er jo materiale som held seg. Heldigvis ...

Fårö frå Klippan. Litt annleis farge enn det på biletet, men den viste seg å vere vanskeleg å fange. Litt grønbrun, i alle fall!

Malabrigo Lace

Shetlandsull frå Yllo Tyll

Malabrigo Lace igjen - det var veldig fine fargar ...

Jitterbug frå Colinette

Donegal Luxury Tweed frå Debbie Bliss

M&K Eco babyull

Pälsull frå Östergötlands Ullspinneri

Sånn, det var det. No skal eg berre gå og låse inn lommeboka.

Trening med strikk

2009-02-03T22:37:00.005+01:00

Foto: Mette Møller, frå Dagbladet

No har nyåret starta for alvor. No er det ikkje luftige løfter sagt midt på natta med eit vinglass i den eina handa og belgisk sjokolade i den andre, no er det ordentleg, seriøst alvor ein ikkje kan kome seg ut av med mindre ein gjerne vil tape respekt og få eit par ekstra kilo i staden. No er det det skal skje! Det er sjølvsagt trening det dreier seg om, det er jo alltid det når lovnadane for det nye året skal proklamerast, og sjølvsagt skal ein prøve i år igjen.

Eg har trent i rykk og napp. Eg har vel aldri klart å trene regelmessig i eit heilt år, det blir mest stopp og start. Men når eg først kjem i gong er det jo heilt topp, det kjem berre alltid noko i veien, som jul, eller sommarferie, eller sjukdom og hektiske periodar på jobb. Men det er jo aldri for seint, det er jo ikkje det, og det er i alle fall betre å trene halvparten av året enn ikkje i det heile. Denne gongen vil eg prøve meg med litt barneskulepsykologi: Avkryssing og gulrøter. På kjøleskåpet heng det no eit skjema som viser antal veker og kor mange treningsøkter eg har gjennomført kvar veke. Det er berre å krysse av. Sjølvsagt kun etter at eg har trent ... Etter ein månad med jarndisiplin har eg bestemt at eg skal få ei lita gåve. Og den gåva skal vere garn frå den store vide verda, kjøpt på internett. Det har eg nemleg aldri prøvd før, men har alltid synest det verkar så spennande å få prøve alle desse "berømte" garna ein finn på Ravelry. Eg skal ikkje gå over tollgrensa, det er det ikkje verdt, så eg trur dette kan vere ei passande gåve til meg sjølv som kan halde motivasjonen oppe. Ingen kryss, ingen garnnøster. Og det hjelp! Eg driv altså på med litt meir enn berre strikktrening, berre så det er sagt ...

Etter nøye overveiing landa eg på The Loopy Ewe som nettbutikken der det store skulle skje. Ordra mi er lagt inn, stadfesta og sendt - kor lang tid pakken min vil bruke på å kome seg hit frå USA er jo alltid eit ope spørsmål, men det har vel eigentleg ingen hast. Det er jo nok garn å ta av frå før!

Medan eg ventar kan eg jo sjå på denne litt artige videoen. Musikkvideo laga på strikkemaskin! Det er bandet Tricot Machine med songen Les peaux de lièvres.

Selbu Modern

2009-01-31T11:44:00.005+01:00

Endeleg er eg ferdig med noko eg sterkt mistenkjer kjem til å bli yndlingslua mi no framover: Selbu Modern! Det tok ei lita stund, pinne 2,5 og Finullgarn gjer vel som regel det, og det har ikkje vore så mange ledige stunder i det siste. Men i går kveld tok eg eit krafttak og vart sitjande oppe til halv to for å bli ferdig, slik at eg kunne blokke lua før eg la meg. I dag tidleg var ho tørr, og snart skal ho sitje på hodet mitt når eg går ut av døra. Og der kjem ho vel stort sett til å bli verande fram til våren, og kanskje litt utover det også. Dette er rett og slett favorittfargane mine, og sjølv om mønsteret sikkert kunne ha vore litt tydelegare med andre fargar, så tenkjer eg ikkje så mykje på det. Lua er mykje varmare enn Slouchy Springtime Beret som eg hutrande har brukt hittil i år, så dette skal nok bli rett så bra.

Mønsteret kan ein finne på bloggen til designaren Zeistgeist Yarns. Det var veldig enkelt og greitt å følgje.

Og då er eg faktisk komen i den situasjonen at eg ikkje har noko strikkeprosjekt. Eg har mykje på lista, men klarar ikkje å bestemme meg for kva eg skal starte på. Vel, eg får bruke helga på intensiv pønsking. Men no må de ha meg unnskyldt, lua og eg skal ut og promenere!

Philly Cowl

2009-01-24T21:10:00.007+01:00

Då var helga nesten over allereie - dagen går så fort når ein skal prøve å ta igjen litt tapt søvn for ein gongs skuld. Men om ein søv lenge så treng ein det nok, det er iallfall det eg seier til meg sjølv når eg har sove ti timar i strekk! Eg har planar om ein skitur i morgon om det berre kan slutte å snø så aggressivt der ute.

Ei god side med all snøen er at det var perfekte tilhøve for å teste ut siste strikkeprosjekt: Philly Cowl som ein kan laste ned på Ravelry. Det er ein hals laga med dobbelt garn, Létt-Lopi (no har eg vel berre 40 nøster att, hehe) og alpakka frå Drops. Eg prøvar som sagt å bruke frå garnlageret, og eg har hatt eit halvt alpakkanøste liggande så lenge eg kan hugse, i ein farge eg ikkje har klart å bruke til noko. Men denne gjorde seg veldig godt saman med det lilla ullgarnet, og eg tenkte det ville gjere halsen litt mjukare mot huda. Som tenkt, så gjort, og sånn vart det til slutt.

Eg strikka på pinne 5. Først forstod eg ikkje heilt mønsteret, det kan ein sjå på biletet, men eg synest ikkje det var så farleg at det var verdt å rekkje opp att. Etter første dag ute i snøen er dommen absolutt positiv! Ein slepp eit digert skjerf som flaksar i alle retningar medan ein spring etter bussen, og eg får ikkje den kjensla av å bli kvalt. Trur eg må lage meg ein hals i litt tynnare garn til innebruk, har sett på fleire med hòlmønster som er veldig fine.

Neste prosjekt er ei lue som eg trur vil bli ein stor favoritt!

Og sist, men ikkje minst, så har eg fått ei utmerking frå Anlen! Det er mi første utmerking, så eg jo litt småstolt, hehe.

Så lurer eg jo litt på om dette tyder at eg er ein bloggar som er kreativ, eller om eg er ein som bloggar kreativt, men dette er vel berre eg som er språknerd ...

Reglane er som følgjer:
1.Vinnaren kan kopiere denne logoen til sida si.
2.Lag en link til han/henne du fekk linken frå.
3.Nominer minst 7 bloggar.
4.Lag link til desse bloggane på bloggen din.
5.Legg igjen beskjed på bloggen til dei nominerte.

Det er litt vanskeleg dette, så eg latar som om eg ikkje kan telje. Då vil eg gjerne få lov til å sende denne utmerkinga vidare til desse seks som eg les regelmessig: Anlen, Blomsterpiken, Frk Badegakk, Mona, Mono og Liv.

Trekkopptekk? Trokepptokk?

2009-01-20T14:27:00.007+01:00

Då har eg fått ferdigstilt to ting, ein stor og ein liten. Det er nemleg gåvetid, og gåver har ein jo alltid dårleg tid til ... Ravelry er som vanleg løysinga på alt, og der fann eg mønster på eit tekopptrekk. Ikkje så veldig naudsynt å ha i huset, kanskje, men det kjem litt an på kven ein spør. Etter å ha laga denne og innsett at eg faktisk må gi det vekk, har eg nemleg funne ut at dette treng jo jammen eg også. Og garn i restelageret har eg også! Eit av ønskjene mine for 2009 er at eg skal prøve å bli flinkare til å bruke garn eg allereie har - eg må prøve å halde meg til mi side av rommet, og det har jo gått bra så langt, men plutseleg ser ein vekk ei lita stund og så er eksplosjonen eit faktum. Framover har eg planlagt ein hals, ei babyjakke, ein kjole (!), og eit sett med lue og vottar. Alt med garn frå lageret. Saken er berre den at eg har starta å trene regelmessig no, og har lyst til å ha ei lita gulrot. Eg tenkte som så at eg kunne jo få lov til å bestille garn frå utlandet for under 200 kr når eg har trent i seks veker i strekk. Det er på ein måte litt høgare terskel for å bestille garn på internett i staden for i butikken, iallfall for meg. Så då blir det litt luksus også. Men uansett blir det jo ikkje rare mengda av det med desse tollgrensene våre. Vi får sjå korleis det går!

Tekopptrekk: Pinne 3 mm, strikka i Falk (frå restelageret - åh, så stolt!). Oppskrifta kan ein finne her.

Så var den den store tingen. Det er ikkje akkurat gåve, det er (heldigvis) til meg sjølv, om eg ein dag skal finne på å sjå litt flidd ut. Og det kan jo godt hende! Dette er Spring Fling laga i litt feil årstid, eller ein kan jo også seie i veldig god tid. Eigentleg skal jakka ha kortare ermer, men eg ville ha dei litt lenger. Strikka på pinne 3,5 mm med garnet Catania frå Schachenmayr. Aldri prøvd det før, men eg måtte ha svart bomull, og då var det det som såg finast ut av dei eg såg på. Faktisk veldig godt å strikke med, har strikka mest med ull før, men dette var jo ikkje så gale. Det var jo sjølvsagt ikkje det garnet eller den strikkefastheita som stod i oppskrifta, men eg fann ut at viss eg berre strikka jakka i XS, så blei ho til S, og det passa fint. Skulle ønskje eg hadde laga ho litt lenger før eg starta med fellingane til hals og ermer, men det var jo det som stod i oppskrifta, så eg tenkte ikkje meir på det der og då. Etter at eg blokka jakka vart det rett nok betre, så eg kan nok leve med å vere såpass vovet.

Veldig lett mønster, trengte ikkje å forme noko som helst fordi det er så tøyeleg. Det var berre å halde fram og hugse å stoppe. Raskt gjekk det også! Eigentleg skulle eg vel hatt ei såkalla pen brosje eller i det minste ein knapp, men eg syntes denne hårspenna gjorde nytta like bra som noko anna.

Så, då skal eg lage meg litt mat og kose meg med mitt nyinnkjøpte strikkeblad, Knit.1. Kikka raskt på det i kiosken i går, men lot det liggje. Så fann eg ut kva for mønster som var inni på Ravelry, og fekk litt lyst på allikevel. Det handla mellom anna om gensere strikka frå toppen og ned, og det har jo eg blitt litt interessert i etter Shalom-jakka mi.

Tananarivo

2009-01-18T14:18:00.007+01:00

Det har ikkje vore så mykje strikking i det siste på meg, hovudsakleg fordi eg har lest ei bok. Ei stor og veldig spennande bok som var umogleg å leggje frå seg, sjølv om eg har lese ho før. Mi vesle fritid på kvelden måtte altså brukast til å lese ferdig, og noko anna aktivitet var sjølvsagt uaktuelt. Før eg starta å strikke brukte eg vel stort sett all mi tid på å lese, og sjølv om det kan vere greitt å gjere noko anna også så må eg jo seie at eg saknar det litt av og til. Denne veka har altså vore eit tilbakeblikk til svunne tider, så og seie, og no når eg har starta med ny frisk på strikkeprosjekta så oppdaga eg at eg har jo sakna det litt også. Så då går det vel opp i opp til slutt.

Eg har ein tendens til å bli veldig einspora når eg først kjem inni noko, og det er jo veldig kjekt så lenge det står på. Så oppdagar eg noko anna, og set meg inn i det like grundig som forrige emne eg nett har forkasta til fordel for noko nytt. Det gjer meg heldigvis ingenting at det er sånn, eg likar å vere litt nøye når eg først skal gjere noko. Men det var kanskje nok sjølvinnsikt for i dag.

Den eine kulinariske opplevinga etter den andre står sentralt her i huset for tida - etter jul kjem jo den obligatoriske sunne perioden, og det er jo så mykje god mat ein kan lage om ein det vil. Og det har vel stort sett vore viljen og orken det har stått på før. Kor lenge dette kjem til å vare er eit ope spørsmål, men ein skal vel vere glad så lenge det står på. Litt kos med heimelaga cookies og varme drinkar er det sjølvsagt alltid plass til, eg er ingen fanatiker på akkurat dette området iallfall.

Etter ei lita pause er det sjølvsagt mykje nytt som har dukka opp på internettet - veldig koseleg søndagsaktivitet å rusle rundt og lese bloggnytt.

Og for at eg ikkje skal sitje her berre og plapre, så kan eg jo poste ei lue eg laga i sommar. Eg hadde akkurat laga ferdig babykjolen eg fann på Garnstudio, og mønsteret der låg friskt i minne.

Så eg la opp 84 m med Létt-Lopí frå Ístex på pinne 4,5, strikka 4 cm 2 r og 2 vr ribbestrikk, bytta til pinne 5 og starta mønsteret:
1. r: * 3 r, 3 vr*
2. r: * 3 r, 3 vr*
3. r: * 1 kast, ta 1 m laust av, 2 m r saman, ta forrige m over, 1 kast, 3 vr*
4. r: * 3 r, 3 vr*

Med ei lue på 15 cm starta eg fellinga:
1. r: * 3 r, 3 vr*
2. r: * 3 r, 3 vr*
3. r: * 1 kast, ta 1 m laust av, 2 m r saman, ta forrige m over, 1 kast, 3 vr*
4. r: * 3 r, ta 1 m laust av, 2 m vr saman, ta forrige m over* (56 m)
5. r: * 3 r, 1 vr*
6. r: * 3 r, 1 vr*
7. r: * 1 kast, ta 1 m laust av, 2 m r saman, ta forrige m over, 1 kast, 1 vr, ta 1 m laust av, 2 m r saman, ta forrige m over, 1 vr* (42 m)
8. r: *3 r, 1 vr, 1 r, 1 vr*
9. r: * 3 r, 1 vr, 1 r, 1 vr*
10. r: * 3 r, 1 vr, 1 r, 1 vr*
11. r: * ta 1 m laust av, 2 m r saman, ta forrige m over, 1 vr, 1 r, 1 vr* (28 m)
12. r: * 1 r, 1 vr*
13. r: * 1 r, ta ei maske laust av, 2 vr saman, ta forrige m over* (14 m)
14. r: * 1 r, 1 vr
15. r: * 2 m r saman* (7 m)

Klipte tråden, trakk han gjennom dei 7 m som var att, og festa.

Ein mønsterrepetisjon målte 4 cm med dette garnet, men det er jo berre å rekne litt om ein har noko anna. Originaliteten kan nok setjast i tvil, men eg skreiv det no ein gong ned medan eg heldt på, og tenkte eg kunne like gjerne poste det her når eg hadde det.

Ikkje mykje att av helga no, men ein får prøve å nyte det som er igjen mest mogleg. Her snør det tett - endeleg!

Snytt gottinår!

2009-01-02T22:14:00.004+01:00

Ja, då er vi i gong! 2009 har kasta seg over oss, og vi får vel berre henge med ... Godt nytt år alle saman! Det blir nok eit spennande år på mange måtar. Men ein får no berre prøve å følgje etter så godt ein kan. Og litt strikking skal det nok bli plass til, okke som!

2008 er vel det første året eg har strikka året rundt; eg starta hausten 2007 sånn på "ordentleg". Fekk lyst til å lage ei slags oversikt over det eg har strikka i løpet av dette året:

Cardigan: 3
Vottar: 1
Skjerf: 2
Hals: 1
Lue: 6
Vest: 1
Babyklede: 4
Sjal: 2
Pulsvantar: 1
Kjøkkenklutar: 3
Sokkar: 2
Nett: 1
Tøflar: 1

Meir eller mindre. 28 prosjekt skal eg seie meg nøgd med! Det er jo ikkje noko mål å strikke mest mogleg, men å ha det kjekt og å lære nye teknikkar. Endar ein opp med noko brukbart er jo det ein bonus, sjølvsagt! Men eg prøver jo å styre unna det eg ser eg ikkje kjem til å like ...

Så kan eg jo leggje ut det eg har laga i juleferien, etter at Shalom var ferdig. Eg tenkte jo ikkje at eg skulle få så god tid, så eg måtte finne på noko meir.

Dette er lua Red Light Special av Jared Flood. Det vil seie Green Light Special i mitt tilfelle. Lua er rett og slett veldig varm, noko som var akkurat den ønska effekten. Det er eit dobbelt lag over øyrene, og det blir jo eit slags dobbelt lag med fleire fargar også. Så denne blir nok bra å ha no på vinteren! Dette er den lua eg måtte rekke opp før jul pga dårleg val av fargekombinasjon, og det gjekk vel litt betre på andre forsøk. No kan ein sjå mønsteret også, i godt ljos og i godt humør. :)

Garnet er Falk og Heilo, pinnen er 3 mm.

Dette er Garter Stitch Mitts av Ysolda Teague. Trengte noko å strikke medan eg var ute på julereise, og dette var jo berre perfekt. Kjøpte eitt nøste av Minialpakka frå Sandnes berre fordi det var så mjukt og godt, og dagen etter fann eg dette herleg avslappande mønsteret, perfekt til eit enkelt og greitt vantepar. Som ein bonus lærte eg meg å sy saman med maskesaum utan å ha oppskrifta på det liggande i fanget. Alt i alt, akkurat det eg trengte. Trur jammen det var pinne 3 mm her også.

Må jo ha med ein kopp, det er vel nesten obligatorisk.

Shalom

2008-12-28T01:40:00.005+01:00

Då er jula snart på hell. Må seie det har vore ein veldig hyggeleg ferie så langt, det har verkeleg vore avslappande etter hausten. Har gått lange turar, strikka mykje, og ete mykje god mat ilag med menneske ein bryr seg om. Alt er som det skal vere, heldigvis. Bortsett frå veret då, men det får ein berre finne seg i. Om ikkje anna var det ikkje glatt ute, og det er jo faktisk litt greitt. Håpar alle de der ute også har det bra!

Eg kasta meg som sagt hodestups ut på Shalom forrige fredag, og kan stolt seie at på tirsdag var eg ferdig med heile stasen. Det var eigentleg litt av eit kick å bli ferdig så fort, men så gjorde eg ikkje akkurat så veldig mykje anna dei dagane. Eg er altså så stornøgd med resultatet, og eg ser veldig fram til å nytte han no i vinter. Det er jo opphavleg ein vest, men eg fann ut at eg måtte nok ha ermer på han om han skulle bli brukt så mykje som eg vil. Lillafargen er så fin og djup, og eg synest eg var heldig med knappejakta.

Har strikka jakka i Létt-Lopi frå Ístex, og har redusert haugen min med seks nøster. Synest ikkje det var så gale mykje, eg, men alle bekkar små osv. Brukte pinne 4,5 mm. Oppskrifta er for eit litt tjukkare garn (13 m = 10 cm, mot mine 17 m), så det vart mykje rekning for å få det som eg ville. Men det geniale var jo at ein lagar ho frå toppen, så det var berre å prøve ho på undervegs. Ingen saumar å tenkje på heller, ermemaskene er plukka opp. Rett og slett herleg! Har lagt ut alle mønstertala mine på Ravelry viss nokon skulle vere interessert i å sjå.

Og då startar moteshowet ...

Juletreet må vere med!

Elles har eg pusla med litt anna i jula. Har for første gong prøvd meg på perler, og synest det var veldig kjekt. Laga eit par øyredobbar, eit smykke (som også kan vere armband om ein det vil), og maskemarkørar (ti små og ein stor). Eg får sjå om ikkje eg lyt oppsøkje fleire perlebutikkar etter kvart, for dette var ikkje så dumt. Har teke i bruk markørane allereie, og det er jo så mykje hyggelegare å strikke med enn dei grelle plastgreiene eg har frå før. Ein bør ha fine ting rundt seg når ein kan! Det blir iallfall eg litt gladare av. :)

Eg, ein produsent

2008-12-21T23:09:00.005+01:00

No har eg fått ferie eg også. Må seie eg nyt å ha lange dagar framfor meg der den største planen involverer ein tur på butikken. Veret er diverre ikkje særleg juleaktig, eg ser gardinene og vindauga blafrar i veg på grunn av all vinden. Regnet er sjølvsagt på plass det også. Det er heldigvis ei ypperleg orsak å ha når ein krøllar seg saman under ullteppet og forskansar seg bak strikkepinnane. Er veldig glad eg ikkje skal ut og køyre bil over fjella i den nærmaste tida, tenkjer mykje på dei som er ute og reiser no.

Har etter utstrakt sofaverksemd fått ferdig diverse julegåver, mellom anna to kjøkkenklutar og ein hals. Klutane heiter Ballband Dishcloth, og eg synest dei ser ganske artige ut. Var ikkje vanskeleg i det heile, det gjekk vel på ein dag. Garnet er mitt vanlege klutgarn, dvs Paris frå Garnstudio. Pinne 4. Fargane er heilt forferdelege på biletet, men det får berre vere. Ikkje mykje dagsljos å skryte av for tida.

Halsen er strikka i Smart frå Sandnes, i ein nydeleg mørk lillafarge. Lenge sidan eg har strikka med dette, hadde gløymd kor godt det var å jobbe med. Oppskrifta er Ridged Lace Cowl, og eg strikka vel denne også på pinne 4, trur eg. Blokka han for å få mønsteret litt tydelegare, men eg var visst litt for ivrig og endte opp med ein megahals som berre datt ned. Eg blokka ein gong til, og krølla han litt saman før eg la han til tørk, og heldigvis vart han litt mindre og dermed brukande.

Då er var ferdig med desse formeleg heiv eg meg etter islandsgarnet mitt og fann fram mønsteret på Shalom. Endeleg! Starta på denne på fredag, blei litt hekta ... så langt ser det ut som han passar kjempebra. Første gong eg har strikka frå toppen og ned, og det er jo veldig smart! Skal ha ermer på til slutt. Men ikkje noko sying! Lukke. Denne blir vonleg ferdig snart og klar til bruk no i blåsten.

Vil til slutt nytte høvet til å ønskje alle som måtte snuble innom ei riktig god jul! Håpar de får mange hyggelege stunder saman med dei de helst vil vere saman med. Stress ned, nyt!

Tiffany

2008-12-11T14:48:00.005+01:00

No har eg verkeleg teke meg saman i det siste, og fått gjort mykje. (Det vil seie mykje strikking, og ikkje så mykje anna ... ) Delvis er dette fordi jula jo stadig kjem nærmare, og delvis er dette fordi eg har bestemt meg for kva eg skal strikke etter eg er ferdig med alle gåvene. Det er cardiganen Shalom - eg har garn, pinnar, idear, alt, bortsett frå tid til å lage han. Så det må bli etter eit par luer. Men det er då ingen sak no som eg har fått opp dampen slik! Eg har så lyst til å starte på Shalom med ein einaste gong, berre tanken på å strikke på litt større pinnar enn 2,5mm er nok til å gjere meg svimmel av lukke. Rett nok skal eg opp til 3 mm på neste prosjekt, men derfrå er vegen framleis lang til nummer 5! Vel, det er ikkje anna å gjere enn å setje på skylappane og P2 og halde fram med godt humør, og helst ikkje tenkje så mykje på den flotte djuplilla fargen planane mine involverer.

Dette er altså Tiffany frå Knitty, strikka på pinne 2,5 i fem ulike fargar av Pt2. Eg blokka dei faktisk med kalde ølbokser frå kjøleskåpet, og det interessante var at morgonen etter, då vottane var tørre og ferdigblokka, så var ølen framleis kald og klar til kamp! Ull er jo rett og slett fantastisk.

Eg sa at eg ikkje har fått gjort så mykje anna, men det er faktisk ikkje heilt sant. Rydding og slike naudsynte ting har nok fått lide litt, men ting som fremjar kos og hygge er eg ikkje så knipen på. Etter å ha fått ei aldri så lita overdose av diverse britiske TV-serier medan eg har strikka, fekk eg forståeleg nok ei ikkje heilt uforklarleg lyst på scones. Ravelry har svaret på det meste, og snart var eg i gong med oppskrift derifrå. Veldig enkelt og veldig godt! Saman med ein kopp te og litt syltetøy var dette kveldskosen i går. Nam!

Lace Ribbon Scarf

2008-12-09T15:57:00.005+01:00

Julegåve nummer ein er i boks! Så langt riktignok berre figurativt, men innpakkinga tek eg nok litt seinare. Dette er altså Lace Ribbon Scarf frå Knitty, og er strikka på pinne 3 i det herlege Babysilk frå DSA. Det er så mjukt og godt, og eg tenkte at når eg først skulle strikke ei gåve, så måtte det nesten vere i godt garn også. Dessuten var eg på jakt etter ein fin lillafarge, og når denne fargen slumpa til å vere den eg likte best, så var det ikkje så vanskeleg å leggje dette i handlekorga. Kjøpte to nøster, og har berre ein liten rest att. Det blei seks repetisjonar av mønsteret på eitt nøste.

Håpar at dette fell i smak! (Viss ikkje kjem eg og tek det tilbake, for dette kunne eg godt tenkt meg å ha rundt halsen sjølv ...)

Sånn, då skal eg tilbringe resten av kvelden i sittande stilling. Får vel alternere litt mellom sofaen og godstolen, har høyrd at variasjon skal vere bra ... Fram med vottane og tekoppen, her skal det jobbast!

Stricken Sie gern?

2008-12-08T21:45:00.008+01:00

Ein liten førjulstur med jobben kan vere hyggeleg. Spesielt når det er litt fritid imellom slaga, noko som gjer det mogleg å haste rundt på jakt etter spennande garn.

Donegal Lambswool frå Rowan. Dette har eg trua på i form av eit sjal, gjerne hòlmønster, gjerne litt sånn langt og laust drapert ... og sjølvsagt kjøpte eg dette hovudsakleg på grunn av den fine fargen!

Sokkegarn frå Wolle Rödel, kan minne om Kaffe Fassett-kolleksjonen (eller kva ein skal kalle det) frå Regia. Eg hadde faktisk valget, men syntes desse fargane faktisk var finare.

Sokkegarn frå Regia

Toronto frå Wolle Rödel. Til 1 euro per nøste var det vanskeleg å ikkje ta med seg litt.

Alpaca de Luxe frå Schewe, nok eit fargebasert kjøp. Garnet er også veldig mjukt og elles sånn høveleg fint og flott, kan sikkert bli gode pulsvantar eller liknande.

Og til slutt heklegarn i ca juleraudt. Heilt feil farge på biletet, men sånn er det. Går nemleg med store planar om å hekle små og søte hjarte som eg kan pynte til jul med, men om ein ikkje eingong har garn er det jo litt vanskeleg å få gjort noko som helst. Men først på lista står altså desse julegåvene eg held på med, så eg er sikker på å bli ferdig. Ein er unnagjort og ligg til blokking, og eg er over halvvegs på nummer to. Det blir! Er kanskje ikkje så frykteleg spennande berre å poste masse garn når det verkar som alle andre produserer på løpande band i olympisk fart, men skilpadda kjem nok fram til slutt ho også.

Litt stopp og litt start

2008-11-23T22:04:00.005+01:00

Det er travelt for tida, altfor travelt. Men kvar dag forsvinn endå ein ting frå lista eg kunne ha kryssa av på viss eg hadde laga ei sånn liste, og snart skal eg begynne med å tenkje på jula i huset og sjå om eg ikkje finn noko å pynte med snart. Og det er noko eg ser litt fram til, iallfall mykje meir fram til enn alt det andre som skjer. Men som sagt - dag for dag. Og det er ikkje mange dagane igjen no før eg får litt meir tid til overs. Plantane mine lev heldigvis stadig, nesten på trass kan det verke som. Lyngen over her står i ein av dei fine nye pottene mine, og skal ha vatn annakvar dag. Utruleg nok er det nesten den som ser finast ut! Hadde eg aldri trudd eg skulle hugse på ...

Har altså ikkje strikka så mykje i det siste, det har blitt litt her og der på julegåvene. Men eg har jo starta på alle tre på ein gong, og ikkje konsentrert meg om ein og ein. Noko kan eg strikke på bussen, noko kan eg berre halde på med når eg har huset for meg sjølv, og noko involverer fem nøster og er best å halde på med når ein er litt opplagt og held seg strengt til te og ikkje vin.

Dette er ei starten på ei lue som i utgangspunktet er ganske fin. Men så måtte jo eg kome og øydeleggje opplegget - har bestemt meg for å rekke opp igjen for å prøve ein anna fargekombinasjon. Det er nemleg eit mønster her, men det skal ein vere bra observant for å sjå. Og etter alt strevet med den nye måten å leggje opp på også! (Den såkalla invisible/provisional cast-on.) Kanten nede skal eg brette opp, altså! Det vil seie, etter at eg har rekt opp heile stasen og strikka han på nytt i ein anna farge som eg ikkje skal bruke i nesten annakvar runde etterpå. Ufullstendig planlegging! Skulle tru eg har fått dårleg strikkekarma i det siste ...

Dette skal bli eit par vottar etter kvart. Dei er eg heldigvis litt meir nøgde med! Dette er prosjektet i fem fargar, og sidan eg ikkje er så glad i å feste trådar gjekk eg ut på jakt etter noko som kunne lette arbeidet mitt endå meir (eg strikkar dei med Magic Loop-teknikken som eg nevnte tidlegare, og det må eg seie er veldig kjekt å kunne). Eg visste eg hadde sett ei side ein plass som tok for seg det å feste trådar samstundes som ein strikka, og heldigvis kom eg over ho på nytt. Denne sida forklarar det heile veldig enkelt og greitt med mange bilete å sjå på, og det beste av alt er at det faktisk fungerar akkurat som det skal! Det er ein ikkje vekkskjemt med sånn i dagleglivet, så det er nesten verdt å feire kvar gong det skjer. Altså: Hurra!

Slouchy Springtime Beret

2008-11-09T12:44:00.008+01:00

Då har eg starta å tenkje på jula. Har vore flink og leita opp mønster på Ravelry, og laga liste over kva for garn og kor mange nøster eg skal kjøpe, pluss pinneliste. Det heile kulminerte i eit besøk på garnbutikken, der eg til og med måtte ta handlekorg. Her er altså julegåvene i år:

Då er det vel berre å lene seg tilbake? (Sett bort i frå at eg faktisk må strikke noko ut av dette garnet også ...) Alle oppskriftene trur eg kan bli riktig så kjekke å halde på med, så dette ser eg nesten litt fram til. Har diverre hatt litt rare problem med hendene i det siste, så eg har prøvd å moderere meg litt i håp om at det skal gje seg. Det var kanskje ikkje så lurt å kaste seg over ei lue med det same eg kjente at hendene starta å murre litt, men i dag kjennest det heilt greitt. Driv med litt ymse anna som ikkje er så bra for hendene i tillegg til strikking, så eg er ikkje heilt sikker på kor det kjem frå.

Lua er strikka i Peer Gynt (1,5 nøste) på pinne 3, og heiter Slouchy Springtime Beret. Linken tek deg til heimesida til ho som har laga mønsteret, det ligg visst berre på Ravelry. Som navnet seier, perfekt lue til klimaet no for tida - det seier seg jo sjølv kvifor eg berre måtte lage denne no ... Eller ikkje. Men mi er iallfall i ull, og ho er svart, og ho ser fin ut. Derfor. Eg har hatt ei lita luekrise, men no er den definitivt over! Kan absolutt anbefale denne som ei av løysingane på julepresangkabalen - om det er ei jente, trur eg denne kan passe fint. Ser jo denne typen luer overalt no for tida. Rask å lage var ho også, brukte berre to kveldar (akkurat som det stod i oppskrifta!).

Og for å avslutte litt trist, her er resultatet av min sjølvdesigna selbuvott. Sei ifrå om du ser nokon med tommelen så høgt oppe, dei fortener ein gratis vott! Skal nok rekke opp og prøve på nytt ein vakker dag, men no vil eg først få ferdig julegåvene sånn at eg er sikker på å rekke det. For dette kan nok ta litt tid ... Sjølve votten tok ikkje så lang tid å strikke, men eg må nok også endre litt på sjølve mønsteret sånn at han skal passe. Og så må eg strikke han i skjul - det er nesten det verste. Vel, veslevotten skal få ligge og gøyme seg i klesskapet ei stund. Vi sjåast!

Ullvest

2008-11-05T16:38:00.007+01:00

I dag fekk eg endeleg somla meg til å ta bilete av den grøne ullvesten min. Problemet no for tida er jo å ha nok ljos, og om det kanskje ikkje akkurat var nok, så var det iallfall litt. Så er det iallfall gjort og dokumentert, før eg tek han i bruk for alvor.

Denne er strikka på pinne 4,5 i Ístex Létt-Lopi. Veldig flott grønfarge med litt liv i! Dette garnet er jo veldig ullete, men så lenge eg har noko under vesten skal det gå fint. Har lenge hatt lyst på ein vest, og det er jo som kjent ei flott unnskyldning til å strikke seg ein! Veldig god å ha no som det berre blir kaldare og kaldare; den eine dagen eg har brukt han kjente eg at han varma veldig godt akkurat der det trengs. Armane mine har jo pulsvarmarar og hanskar og alt som er, så dei er det ikkje så nøye med!

Oppskrifta (eller skal vi seie "oppskrifta") er basert på eit hòlmønster frå Modern Lace Henley i vinterutgåva av Knitty 2007. Oppskrifta elles består vel av måla mine, og litt reknestykker. Har strikka han smalare i livet, og då måtte eg jo sjølvsagt styre litt med sidene - det er ikkje akkurat mønsteret i sidene, men det er iallfall ein heil del hòl! Og jo fleire slike, jo betre. Første gang eg prøvde å strikke rettmaskene i bakre løkke i ribbestrikken, syntest det gav eit veldig bra resultat.

Og her er dagens fangst: Mitt første Vogue Knitting! Oioioi. Stakk innom Narvesen med 25% avslag på utanlandske blad sånn på slump, og jammen stod ikkje dette i hyllene. Hadde så veldig lyst på haustbladet med dei fine grøne vottane til Jared Flood, men eg skal nok klare meg. Har ikkje fått gått skikkeleg gjennom dette bladet endå, men eg skal koke meg ein kopp te seinare og kose meg. Den svarte og kvite greia er eit forsøk på ein sjølvdesigna selbuvott, og om ikkje det er spennande å sjå korleis i alle dagar den kjem til å sjå ut til slutt, så er det ingenting som er spennande!

Til slutt litt teknikk: Magic Loop har eg lenge sett diverse referanser til, men har aldri fått sjekka ut kva det eigentleg er for noko. Men noko som kan gjere strømpepinnestrikking litt mindre plundrete er eg jo i utgangspunktet for. Instruksjonsvideo på YouTube kan ein finne her. Ein lang rundpinne i staden for fem små høyrest jo litt søkt ut, men etter å ha sett videoen kan eg ikkje vente med å prøve. Diverre har eg faktisk ikkje rundpinne 3 som eg treng til vottane, så det får evt bli ei handlerunde. Det er sikkert mange som kan dette frå før, men for meg er iallfall dette veldig kjekt!

Uptown Boot Socks

2008-11-02T21:11:00.006+01:00

Endeleg er ledninga mi komen til rette, og dermed blir det nytt innlegg med litt klarare bilete enn det har vore i det siste. Prøvde å ta bilete av desse sokkane med datamaskina, men etter fem minutt med diverse slangemenneskepositurar for å få med heile sokken på biletet samstundes som eg måtte balansere maskina i ei hand kjente eg at no var det sanneleg nok, og eg gjekk så ut på jakt. Den som leiter, han skal finne - det er berre så utgjort at alle dei såkalla lure plassane mine som eg legg ting på skal vere så forferdeleg utspekulerte. Dette hadde eg verkeleg ikkje venta av meg sjølv. Gøyme ledningar eg jamnleg brukar rundt i huset på den måten, det får då vere måte på! Uansett er altså eventyret om den bortkomne ledninga over, ho er komen heim, ho er teken inn i varmen igjen utan atterhald og sure miner, som tidlegare døme dikterer.

Her er Uptown Boot Socks, mønster frå boka Favorite Socks frå Interweave. Strikka på pinne 2 i Sisu frå Sandnes. Ikkje akkurat eit veldig fleksibelt mønster, så eg må vere litt forsiktig når eg tek dei på. Men når dei først sit, så sit dei. Har testa dei i dag, og dei gjorde definitivt jobben sin. Min første dag med sjølvstrikka sokkar, det er ein spesiell form for luksuskjensle! Det at dei ikkje var raggsokkar i tjukt garn gjorde også at dei faktisk passa i skoa mine, noko som igjen vil føre til meir bruk. Det kan rett og slett ikkje bli feil! Einaste aberet er jo at det tek ei stund å lage dei, iallfal for sokkenovisa meg. Må tenkje lenge og vel på julegåvene i år, kjenner eg. Har jo litt sokkegarn liggande no, men om eg har tid til å lage sokkar til alle mann er ei anna sak. Det får kanskje bli nokre pulsvantar og slikt i staden. Min kjære har til og med spurt om han kan få ei lue til jul, og det skal eg love han at han kan få! Må vere mønster med minst to fargar, skal vere varm og god - fram med Ravelry, med andre ord.

Ja, jo, altså, det var dei sokkane. Skal vi sjå!

Slik omtrent er fargen. Ganske fin mørk sjokolade.

Slik er ikkje fargen. Kameraet mitt er ikkje alltid så flink til å reprodusere det som faktisk blir teke bilete av. Men det er eit kamera, og ikkje ei datamaskin. Dette talar i favør til kameraet uansett.

Og til sist stuas prakteksemplar: Ein alpefiol! I dag feirar vi seksdagarsjubileum ilag, og her i huset seier ikkje det så reint lite. Etter ei mindre krise første natta der alle stilkane plutseleg lå langflate flytta eg heile stasen til stovebordet i staden for vinduskarmen med klimautfordringar (varmeovn nedantil og gufs frå vindauget frå sida), og no trivst vi rett godt ilag. Eg satsar på minst seks dagar til!

Nottingham

2008-10-28T19:46:00.004+01:00

Denne lua dukka opp i dag tidleg her i huset, på jakt etter passande hovudplagg til kulda ute. Laga ho i august av feriegarnet Létt-Lopi frå Ístex på pinne 5. I ettertid ser eg at eg skulle nok ha brukt 4,5, for ho ser på ein måte litt slapp ut. Jaja, vonleg er ho varm likevel. Har sett mange rundt omkring som har laga denne, men eg kan jo poste linken til mønsteret likevel. Gå hit!

Ein smule mørkt på biletet, men det var denne ledninga, då. Det er jo heilt latterleg at eg ikkje skal finne ho. Elles så har eg dei siste dagane utvida potteplantesamlinga mi med 200% - nedgang somme stader i samfunnet, oppgang i andre. Det vert spennande å sjå korleis det går med nykomarane! Og potter måtte dei jo også få ... fine nye pottene mine. Har diverre eit lite problem med to av pottene, dei er rett og slett for små for alle plantene eg tek i hus. Noko som fører til at eg må ut i morgon og kjøpe endå to planter, og kanskje også to nye potter så dei plantene eg har pressa oppi dei små pottene kan få boltre seg i ei potte som er tilpassa deira plasskrevjande natur. Å nei, det er ikkje lett! Og dette er før arbeidet med å stelle dei tek til ... Triveleg blir det no uansett!

Saartje's Bootees

2008-10-19T21:25:00.004+02:00

Ledninga til kamerabatteriladaren (jada, no er det eit ord) er framleis borte. Mystisk, er alt eg har å seie om den saka. Vel, eg fann ut at eg kan jo faktisk ta bilete med datamaskina også, sjølv om det ikkje akkurat er så fleksibelt og det er litt tilfeldig kva eg får med på biletet.

Dette er altså Saartje's Bootees, og mønsteret kan ein finne her. Strikka dei på pinne 2,5 i Dale Babyull. Garnet er restar frå babykjolen frå i sommar, men framleis har eg nesten eit heilt nøste att. Desse småtassane gjorde ikkje det største innhogget, akkurat. Veldig kjappe, og veldig søte! Desse er gåve til ein nybakt forelder på jobb.

Langt nede i honningkrukka

2008-10-14T22:48:00.005+02:00

Det er seint no. Eg skal vere oppe litt til. Eg har noko å gjere - diverre er det ikkje strikking. Har laga nokre ting i det siste, men får ikkje teke bilete av dei fordi eg ikkje finn ladaren til kamerabatteriet. Eit batteri som sjølvsagt blei tomt med det same eg såg på kameraet etter å ha festa dei siste trådane. Det får vente. Han dukkar nok opp. Sjølv om eg ikkje kan forestille meg kvar i alle dagar han har teke vegen. Det er ikkje akkurat herskapshusstorleik på romma rundt meg, heilt umogleg å finne kan han då ikkje vere.

Så. Eg får vente. Og medan eg ventar kan eg finne fram honningen. Prøvde dette for nokre dagar sidan, og det var heilt herleg: Smør honning i fjeset. Tørk av etter eit kvarter. Ganske så enkelt, og fullstendig luksus. Fekk veldig mjuk og fin hud etterpå, og det var som ho sugde til seg alt som var av næring og fukt. Skal garantert gjere dette meir til vinteren. Prøv det! Men hald strikketøyet unna ...

Elles er hendene mine definitivt betre no. Har rett nok ikkje fått strikka så mykje i det siste, og det har kan hende vore like så greitt. Har vore flink å strikke på bussen, og det er kjekt å sjå på alle bekkar små osv. - ting kan faktisk bli ferdige berre ein jobbar på dei! Utruleg, men sant. :) Men eg må prøve å ignorere alle som stirar på hendene mine; eg går reint i ball av og til av prestasjonsangst ...

Ro

2008-10-08T10:56:00.004+02:00

I dag har eg ikkje strikka på ei veke. Og det er heilt sjølvforskyldt. Men det har faktisk vore fint. Kor mykje eg enn likar å pusle med dette garnet, så skal det framfor alt vere ein koseleg hobby. Ikkje noko som kan øydeleggje handledda mine.

Eg er litt over halvvegs på ein ullvest. Og har vore veldig ivrig! Men då eg laga Swallowtail la eg merkje til at eg fekk litt vondt i handledda, mest fordi eg klamra meg litt meir enn naudsynt til pinnane pga mønsteret og boblar og diverse. Eg skulle ha vore meir avslappa der. Burde kanskje ha teke ei pause etter sjalet før eg starta på noko anna, men det var jo ikkje snakk om. Eg gleda meg jo slik til den vesten, og når eg først hadde starta på han, vart det plutseleg veldig kjekt. Tjukt garn, fint mønster, det gjekk fort (iallfall fortare enn sjalet!), og så vidare. Ein dag kjente eg uansett at eg hadde vondt i handledda sjølv når eg ikkje strikka. Og då vart eg straks redd for senebetennelse, noko som også vil setje ein stoppar for jobben min. Og det vil eg ikkje ha noko av! Altså ei vekes pause. Det kjennest mykje betre ut i dag, så eg trur eg skal forsøkje meg igjen i kveld og sjå korleis det går.

Men det fine er jo at eg har overlevd utan, faktisk så til de grader at eg har gjort fleire ting eg ikkje har gjort på lenge. Eg har lest bøker, vore i teateret, i Blodbanken, gått tur i ruskevêret, trena, vitja foreldra mine, verkeleg sett på dei få TV-programma eg vil sjå og ikkje berre gløtta opp bak strikketøyet - det er ikkje så farleg om vesten enno ikkje er ferdig. Det er ikkje så farleg å bruke lang tid. Eg set pris på mange ting, og blir av og til så oppslukt av ein av dei at eg gløymer resten. Det siste eg vil er at dette skal gå utover kroppen min. Ein betre balanse mellom aktivitetane er nok vegen å gå.

Men dette seier eg sjølvsagt før eg har plukka opp vesten igjen ...

Swallowtail

2008-09-23T11:28:00.006+02:00

Etter at Pi Shawl var ferdig, opplevde eg brått eit slags tomrom i livet. Ingen sjal med mange små hòl, ikkje noko tynt garn - kort fortalt, eg måtte gjere noko.

Ravelry var som vanleg løysinga, og snart hadde eg printa ut mønsteret til Swallowtail Shawl. Veldig mange har laga dette, så eg tenkte at då kan det iallfall ikkje vere heilt umogleg. Må ærleg innrømme at eg har vore litt skremt av så mange hòl på ein gong. Det viste seg å ikkje vere naudsynt - dette var faktisk fullt mogleg å lage, berre konsentrasjonen stakk innom av og til. Somme kveldar kom eg verkeleg i siget, og då var det ingen sak. Men dagen etter måtte eg sjølvsagt setje meg inn i sjalet på nytt. Dette kjem vel med litt trening, vil eg tru! Og det kan det jo bli meir av, for dette var kjekt.

Garnet eg har brukt er frå feriehaugen. Eg vil tru at det er ìstex Loðband Einband, men akkurat desse nøsta hadde ikkje magebelte på seg. Det liknar iallfall på Einband, så då er eg uvitande utlending og kallar det for det! Pinnen var 3,5.

Garn frå den store vide verda

2008-09-19T22:14:00.006+02:00

Eg har vore ute og reist litt med jobben i det siste, og kunne jo ikkje motstå å stikke innom diverse lokale garnbutikkar. Kjempespennande å gå rundt og sjå på alt garnet ein aldri har sett før, berre sukka over på Ravelry.

Dette er Araucania Ranco Solid, sokkegarn. Fargen er eigentleg litt grønare enn på biletet. Kjempemjukt og godt, dette vert luksussokkar den dagen eg finn eit fint mønster.

Rowan Kidsilk Haze. Eg var i ein butikk med masse Rowangarn, men fann ut at det vart litt for dyrt å kjøpe garn til ein heil genser utan å ha nokon plan. Tok heller med meg desse to (altså, eg betalte, då). Får lage eit sjal, trur eg! Synest Ice Queen frå Knitty er nydeleg, kanskje det blir dette.

Eg må berre tilstå det, somme tider kjøper eg både vin på etikett og garn på farge. Dette er eit av dei nøsta. Longwool 4ply frå Wensleydale Longwool Sheepshop. Nøstet er 100 g, så eg kryssar fingrane for eit sjal.

Så har vi Cherry Tree Hill Supersock Solids. Igjen eit fargekjøp. Det seier vel seg sjølv kva eg kan tenke meg å gjere med dette!

Og til slutt Sirdar Country Style DK. (Endå eit overfladisk kjøp kun basert på utsjånad - dette er jo nesten litt avslørande.) Fell heilt for denne grønfargen, og har tenkt å lage eit sett med vottar og lue. Helst med flettemønster. Mmm. Driv og leitar etter fine fletter, men ikkje noko hell så langt.

Hadde ikkje så overvettes stor plass i kofferten, så det vart ikkje dei store investeringane på meg. Men det er koseleg å ha med seg nokre suvenirar heim som det faktisk er bruk for. Skulle gjerne ha kjøpt inn til ein genser eller liknande, men så må eg jo tenke på den enorme ullhaugen som eg tok med heim frå ferie. Og der er det jo faktisk garn til opptil fleire heildekkande vinterdressar til voksne menn (om nokon skulle ville gå med slikt), så behovet for endå meir garn er kanskje ikkje det største. Vil helst ha eit garnlager eg kan ha litt oversikt over - kroken min er farleg full no!

Eg er på veg til å legge opp masker til neste prosjekt, heldigvis med feriegarnet. Eg måtte jo overtyde min kjære om at ja, eg treng 70 nøster med garn, så det er vel på tide å gjere eit framstøt! På med tevatnet. God helg!

Husmorfakter

2008-09-14T22:28:00.003+02:00

No synest eg endeleg at eg har kome inn i haustens rutiner. Ut med ferien, inn med moppen. Og grønsåpa. Og om att. Og om att. Så tenkte eg, når ein først må rydde og vaske slik, kan ein like gjerne gjere det i heimelaga stil. Altså: Grønt kjøkkenhandkle. Mykje koselegare å tørke våte panner når eg i det minste har laga det sjølv! Saman med den blå koppetua mi er lukka komplett.

Fekk eit ryddekick då eg kom heim i kveld takka vere desse klutane. Eg kan ikkje garantere at dette følgjer med viss du har lyst til å lage dette handkleet, men ein kan jo alltids håpe ...

Oppskrift fann eg her. Brukte to nøster av Paris frå Garnstudio, strikka på pinne 4,5.

Posering saman med min skumle sjølvlysande oppvaskhanske.

Blå pai

2008-09-08T18:32:00.006+02:00

Då er endeleg den store dagen komen - Pi Shawl er ferdig! Det gjekk så raskt og greitt i starten at eg tenkte dette ville jo bli ferdig på null komma null. Ha ha, seier eg i dag. Omgangane vart jo sjølvsagt større og større, men nøyaktig kor store fann eg ikkje ut før eg var i gang, og sat sånn sett rett fint i det. Det var heldigvis ganske grei strikking, men det var det å berre setje seg ned å gjere det. Okkesom, no er det ferdig, og eg er berre utruleg glad når eg ser på resultatet. Dette er eitt av dei største prosjekta eg har laga, og eg måtte til og med blokke det når eg var ferdig - mykje nytt på ein gong, men det er jo det ein lærar av! Ber dersom om orsaking for mange bilete av min nye yndling ...

Sjalet før blokking:
Kosar seg i badekaret:

Knappenålene gjer jobben sin:

Og jobben var vel gjort!

Veldig artig å kjenne korleis garnet verkeleg slappa av etter å ha bada litt. Det strakk seg med ein gong. Måtte improvisere litt med blokkeunderlaget sidan eg fann ut at 1,20-senga ikkje var stor nok ...Vil definitivt lage fleir ting med hòlmønster i framtida, for ein gongs skuld var etterarbeidet også litt morosamt!

Garnet er altså alpakka frå DSA, og eg strikka på pinne 5 etter oppskrift frå Elizabeth Zimmermann. Eigentleg var jo dette juliprosjektet i Knitter's Almanac, men har ikkje vore så trufast sidan eg starta, og det tok dermed litt lengre tid enn eg tenkte. Som ein kan sjå strikka eg versjonen med falske aukeomgangar. Dei tolv siste omgangane strikka eg i Gull Pattern frå februarkapittelet i boka, og eg felte av ved å hekle først sju luftmasker, og så hekle saman tre maskar frå sjalet med ei fastmaske. Under blokkinga sette eg knappenåler berre i tredjekvart sett med luftmasker.

Sjalet skal vere ei gåve, og eg gledar meg til å gje det vekk!

Babykjole

2008-08-27T16:42:00.005+02:00

I går var eg mellom anna på biblioteket, og der kom eg plutseleg på endeleg å låne ei lydbok eg kan høyre på medan eg strikkar. Det vert ofte musikk eller radio, greitt det, men det er fint med litt variasjon. Så no har eg høyrd to av seks CDar med Mrs Dalloway av Virginia Woolf, ei bok eg lenge har tenkt å lese uansett. Ho som les er engelsk teaterskodespelar, og det kan til tider høyrest ... ein rulle-r her og der kan ein aldri ta skade av!

Det var altså dette eg høyrde på medan eg festa alle trådane og hekla kantar på denne vesle babykjolen - eit arbeide som iallfall eg synest er noko av det keisamste eg veit i samband med strikking. Heklinga er jo for så vidt ikkje så ille, men desse trådane, altså! Godt at eg hadde noko anna å fokusere på i tillegg.

Uansett, her er altså kjolen. Strikka i Dale babyull på pinne 2,5, oppskrift frå Drops. Har hatt ei lita pause med denne pga Ravelympics og ferie og slikt, men sidan eg bestemte meg for å gjere ferdig det eg har liggande før eg tek til å lage noko nytt igjen, var det fin motivasjon til å plukke opp nåla og bite saman tennene. Garnet er kjempemjukt å ta på - skulle nesten ønskje eg fekk plass inni kjolen sjølv!

Anniversary Socks

2008-08-25T09:31:00.003+02:00

OL er ferdig, og med det er også Ravelympics ferdig. For dei som ikkje er på Ravelry, er det rett og slett ein strikkeolympiade der ein kort fortalt måtte legge opp til eit nytt prosjekt etter at OL i Beijing hadde starta, og felle av før avslutningsseremonien var ferdig. Eg var optimistisk og meldte meg på med to par sokkar, men måtte gløyme det siste sokkeparet. Eg fekk berre strikka 10 cm på den første sokken. Men uansett fekk eg jo strikka eitt par, og det er meir enn eg hadde gjort før OL starta! Rett nok har eg jo laga eit sokkepar før, men det må jo gå an å bruke dei også ...

Dette mønsteret er frå boka Favorite Socks frå Interweave, og heiter Anniversary Socks. Designeren har reist rundt på diverse museum og blitt inspirert av damestrømper frå 1800-talet, der berre framsida av sokken hadde mønster sidan kjolane var så lange. Garnet er Sisu frå Sandnes, og dei er strikka på pinne 2 mm. Eg likar dei kjempegodt, dei blir gode å ha til vinteren!

Medaljar har eg fått også ...

Spencer

2008-08-18T20:31:00.007+02:00

Då var ferien over for i år. Har hatt ein kjempeflott sommar, og har fått gjort mykje av det eg hadde tenkt. Ein finn jo også alltids tid til litt strikking her og der - i bilen, i solveggen, på stranda, på flyet - så litt har eg fått gjort ferdig. Det store monsteret av eit Pi Shawl nærmar seg også slutten, har berre 18 rader att. Men det får bli om ei stund, akkurat no er eg med på Ravelympics på Ravelry, og har ingen tid til overs til noko anna enn sokkar. Er med på ei grein som heiter Sock Put, og skal lage to par sokkar. Det er iallfall planen, eg ligg nok litt etter skjema med berre ein ferdig sokk hittil. Og Ravelympics er ferdig når dei i Beijing er ferdig. V får sjå, rett og slett!

Her er iallfall Anne Elliot Spencer, i svart alpakka frå Garnstudio. Strikka på pinne 2,5. Det var ikkje akkurat det garnet som var i oppskrifta, og dermed fekk eg mildt sagt litt for mange masker under armene til slutt. Fann ut at det heldigvis ikkje var så farleg, og lot det stå til. Eg likar Jane Austen-preget på han, og får gode minner frå Stolthet og fordom-miniserien frå BBC ... I kveld er startar jo Fornuft og følelser om litt, det blir bra. Eg skal ha på meg denne når eg ser på!

Feriestrikk

2008-07-19T17:41:00.006+02:00

"When you set out on the annual family trip naturally you have to take your knitting; something has to keep you sane in face of the possible quite ferocious situations you will be up against in the next two weeks.

Try a shawl.

(...)

Towards the end, by the time your state of mind has become more and more frayed, and your need of mindless comfort greater and greater, your knitting will be nothing but almost endless rounds of hundreds of stitches, with no thinking required, at all. You will end up with an heirloom. Pay attention, therefore ..."

Det er juli i Elizabeth Zimmermann sin Knitter's Almanac, det er reisetid, og lite plass i kofferten. Men eg må ha vore på ein dårleg ferie - eg fekk nesten ikkje tid til å strikke og slappe av. Eg sit heldigvis att med mykje anna fint, om ikkje mitt vesle Pi Shawl vart så særleg stort. Eg har no strikka ein tredjedel av dei 48 rundene med 288 masker, og det er veldig fint å berre sitje der og la pinnane dure og gå. Ein må ikkje vere på ferie for å trenge det ein gong iblant! Garnet er tynn alpakka frå Du Store Alpakka, farge 165. Pinne nr 5 gjer det heile leveleg - eg måtte ha vore på mange feriar for å lage det på noko mindre.

Eg vil avslutte med ein liten ferieskatt - rundt rekna 75 nøster med herleg islandsk Lopí-garn. Det verste er prisen: rundt 1200 kr for alt, etter VAT-frådrag og kvantumsrabatt (plystre, plystre ...). Heilt fantastisk. Eg tenkte det var best å handle litt når ein først fekk sjansen, og så balla det vel litt på seg, kan ein seie! Eg skal faktisk prøve å bruke det også - kan ikkje berre ha det i hylla mi til pynt, kor fint det no enn er å sjå på det. Særleg taktisk var det då altså ikkje å kjøpe boka Favorite Socks frå Interweave. Då må eg jo kjøpe sokkegarn også ...

Lilla muskat

2008-07-18T14:02:00.006+02:00

Ein annan sak som har blitt sett på vent, er denne lilla jakka. Midt i sommarkaoset forsvann knappane eg omtenksomt hadde plukka ut, og eg slo meg til ro med at dei sikkert ville dukke opp før eller seinare. For ein gongs skuld stemte denne teorien - i går då eg skulle opne sypungen min låg dei der og såg bebreidande på meg. I dag var det inn med seg, alle som ein, og endeleg kan eg ta i bruk jakka mi. I fire år har dette garnet heimsøkt meg, og til tross for litt restegarn kan eg endeleg slappe av.

Oppskrifta er frå Drops, og heiter rett og slett DROPS jakke i ”Muskat” med ¾-lang erm og strukturmønster i nederkant. Prøv å sei det ti gonger fort etter kvarandre! Lagde ho i Muskat på pinne 3,5. Ermane lagde eg på strømpepinnar rundt og rundt, sidan eg prøvar å sy så lite som mogleg. Auka berre fire gonger mot elleve - eg må seie eg lurer verkeleg på om det kan vere vanleg å ha så store overarmer! Jaja, ein kan jo heldigvis gjere stort sett det ein vil.

Uansett - eg er glad for at eg er ferdig! Og glad for at eg tok den tida det tok å lage noko eg er nøgd med, i staden for å berre la ei gammal og stygg jakke ligge i garnkorga utan å glede nokon som helst.

Handlenett

2008-07-18T13:50:00.005+02:00

No for tida er det ferie, ferie, ferie - med andre ord ei perfekt tid for å gjere akkurat det ein vil, strikke på så mange forskjellige prosjekt ein berre orkar, og ikkje tenkje på å ha dårleg samvit for den tråden ein ikkje gadd å feste i forgårs. No har eg kome heim etter ei stund utan internett, og hadde ikkje heilt oversikt over nøyaktig kor mange ting eg held på med på ein gong. På Ravelry derimot lyste sanninga rett imot meg - dette kunne eg ikkje halde fram med. Eg sette meg difor ned for å bli ferdig med iallfall to ting som det berre stod att litt arbeid på, og det kjennest godt å ha dei ute av verda. Og no kan eg jo også byrje å bruke dei!

Første ting ut er eit handlenett i grøn bomull (Gjestal Sport). Eg likar fargen veldig godt, og trur dette nettet vil gjere seg bra på ein liten frukttur til butikken. Lagde hankane korte så nettet kan henge på sykkelstyret. Det blir flott å ta det i bruk - det friskar langt meir opp enn det svarte kjøpenettet mitt. Oppskrifta er Elisa's Nest Tote.

No kan eg gjerne melde meg frivilleg til å handle!

UGH!

2008-06-24T15:04:00.004+02:00

Eg har mora meg av og til med å sjå på prosjekta på Ravelry merkja med UGH!. Det er så herleg å sjå at ikkje alt der inne blir perfekt, og at folk i tillegg har nok sjølvironi til å leggje dei ut. Det er somme tider utruleg kva folk kan finne på å lage, og med akkurat det garnet, og i den fargen - poenget slik eg ser det er jo å humre litt ilag med dei av resultata. Saka er jo sjølvsagt annleis om ein er direkte skuffa over korleis noko enda opp.

I det siste har eg rydda huset til den store gullmedalje, og då er det klart at ein kan finne mykje rart. Langt nede i ei korg, til dømes. Eg hadde nett lært å hekle for nokre år sidan, før eg starta på strikkinga, og syntes dette var ein utruleg allsidig måte å lage ting på. Ein treng jo eigentleg ikkje kunne meir enn eit par ulike typer masker.

Og det er det veldig tydeleg at eg ikkje kunne ...

Det er eit under at genseren heng på skuldrane! Og denne brukte eg faktisk ein dag (men berre ein). Fordi han vart så gjennomsiktig måtte eg supplere med endå ein genser under, og dette vart jo sjølvsagt ulideleg varmt. Genseren under var diverre ikkje ein av dei genserane eg kunne tenkje meg å gå med utan ein genser over, men når genseren over såg ut som han gjorde var ikkje dette ein lukkeleg dag i det store og det heile. Fargen er jo framleis fin etter mi meining, så eg trur eg skal rekkje opp og prøve å lage noko litt anna neste gong!

Ein litt anna type UGH! følgjer:

Forrige juleferie laga eg denne jakka i silkealpakka. Har ikkje sydd i knappane endå, fordi det likesom har vore eitt eller anna eg ikkje har likt heilt med ho. Etter nok ei prøving innser eg at eg berre må bite i det sure eplet og rekkje opp ermene. Dei er altfor store, og får jakka til å vege mykje meir enn ho treng. For dette garnet er tungt! Piffen har gått litt ut av meg når det gjeld denne jakka, sidan alt på ein måte er ferdig, men eg skal prøve å få ho i stand til vinteren iallfall. For mjuk og god er ho, og det kan eg vanskeleg motstå.

Dette er vel ikkje eigentleg noko eg er misnøgd med, men det var no noko eg fann medan eg rydda. Det er Superblokkfløytetrekkmannen! Laga på barneskulen ein gong, og får meg heldigvis i godt humør igjen etter den lilla jakka.

Så er det tilbake til kasser og skåp. Veldig fint med ein sjau iblant viss ein berre klarar å gjere seg litt hard. Trur eg aldri har kvitta meg med så mange klede før!

Grønt og raudt

2008-06-17T14:59:00.005+02:00

Det er mykje som skal på plass for tida. Lause trådar, om ein vil - både bokstaveleg og figurativt. Eg er nesten ferdig med den lilla jakka, skal berre sy i knappane og ordne litt med strykejernet. Men om eg får somla meg til å gjere det, slik at eg kan slutte å tenkje på det? Ja, det kan du tru. Det blir travelt i vekene framover, men ferien etterpå er jo så stor ei gulrot som det kan bli.

Om ikkje anna tek veret seg opp. Regn og sol om kvarandre, noko som er betre enn berre regn. Hekken har dråpar på seg i solsteika, og eg kan vifte tilbake med dei raude tøflane mine.

Oppskrift frå Frøken ij: Ballerinatøfler.. Synest dei er veldig søte!

Elles lagar eg eit handlenett i bomull ...

... og ei veldig kort jakke i alpakka. Skal sjå om ikkje dei skal få vekse litt meir snart!

Klippe, klippe

2008-05-29T11:43:00.006+02:00

Det går betre no, altså. Den nye versjonen av den lilla jakka er no 5 cm lengre enn den versjonen eg måtte slutte med, og det ser berre så mykje betre ut. I oppskrifta stod det jo pinne 4,5, og sidan eg som regel strikkar heilt normalt, tenkte eg at det ikkje var så farleg. Når eg no strikkar med 3,5 i staden, går det kanskje an å tenkje seg kor slaskete den første utgåva såg ut. Vel - frå no av skal eg alltid strikke prøvelapp. Alltid!

Det er som med mykje anna - det er best å feile sjølv enn å bli åtvara av andre som har gjort det same ...

Den grøne jakka er eg derimot litt skeptisk til. Garnet er hardt og ikkje det minste godt korkje å ha mot huda eller å strikke med, omgangane er lange som vonde år, og eg trur ikkje eingong ho vil passe (der har vi prøvelappsyndromet igjen). Fargen er jo berre nydeleg, og eg har brukt masse tid på ho allereie med det mønsteret, men eg trur rett og slett ikkje eg har lyst til å gjere ho ferdig. Etter ein fin forumpost på Ravelry har eg innsett at det faktisk er greitt å rekke opp. Så då treng eg jo sjølvsagt nye prosjekt!

Etter å ha lese i Brooklyntweed sin blogg i det siste har eg fått så lyst til å lage ein vest. Ein får jo rett nok lyst til å lage alt han tek bilete av. Men dette kan bli ganske morosamt, trur eg - eg har allereie laga eit mønster (ein sein kveld var det ikkje mogleg for meg å sove før eg hadde skribla det ned), og eg har alltid hatt lyst til å prøve å klippe i strikkeplagg, kor morbid det enn høyrast ut. Har funne ei fin opplæringsside i dette skremmande, mystiske arbeidet, og eg har fått veldig lyst til å prøve. Frå kommentarane kan ein m.a. lese: "That is simply beautiful! However, the cutting of your swatches is making me queasy. It's like the opposite of yarn porn...like watching a murder. Enough! My nerves are shot (and I'm not even steeking!)"

Dette er med andre ord saker. Men først prøvelapp!

Rot. Lilla.

2008-05-26T09:56:00.004+02:00

Har starta på ei ny jakke. Det vil seie, heilt ny er ho vel ikkje - garnet er minst fire år gammalt, og det er ganske mykje til å vere meg. Så lenge har eg trass alt ikkje strikka. Og eg veit ikkje heilt om eg vil kalle de eg dreiv på med då for strikking ... Laga altså ei halvferdig jakke på nokon svære og tunge pinnar, med masse endringar på ermene sidan eg tydelegvis ikkje likte dei. Problemet var berre at tre år seinare kunne eg sjølvsagt ikkje hugse kva det var eg hadde gjort for å få det eine ermet akkurat sånn, og eg har også blitt litt meir komfortabel med å gå i jakker som ikkje sit som limt til kroppen. Altfor kort var ho og altfor trang - fekk ho såvidt att framme når eg prøvde ho for litt sidan. Og det er ikkje det at eg har vokst heller, men det var visst den typen jakke eg ville lage då. Skjønt, sjølv om eg etter beste evne (som var ganske dårleg) prøvde å endre jakka etter mitt syn på korleis ho burde vere, var det vel ikkje akkurat noko som heiter fri vilje involvert i det prosjektet. Garn vart til jakke utan at eg som strikka ho hadde noko særleg å seie i saka. Om eg målte og fann rett storleik først? Kan eg aldri tenkje meg.

Uansett. Det gjekk som det måtte gå. Garnet har eg alltid likt (Muskat frå Garnstudio i fin lillafarge), så eg rekte opp igjen heile greia medan eg såg på opninga av den nye operaen. Herleg å bli kvitt den lilla klumpen i garnkorga etter så mange år! Har starta på nytt med nok ei jakke frå Garnstudio. Vonleg vert dette noko eg kan vise meg offentleg i utan å få pertentlege tanter på nakken.

Problemet er sjølvsagt at gammal vane er vond å vende. Opplagte ting ein bør gjere før eit nytt prosjekt. Mål storleik. Strikk prøvelapp. Det første gjekk greitt. Men prøvelapp tenkte eg sjølvsagt ikkje på. Det kan vere fordi eg aldri tenkjer på slikt.

Eg trur eg skal starte no.

14 cm - borte. Jaja. Eg har vel ei jakke om ein tre-fire år.

Mi einaste trøyst akkurat no er prosjektet eg planlegg for ferien. Skal kjøpe masse fin alpakka og strikke noko som ikkje treng å passe. Så det!

Kvitt babysett

2008-05-22T09:49:00.008+02:00

Eg har klart å bli ferdig med det vesle babysettet! Eg må seie eg verkeleg har kosa meg medan eg har laga det, altså. Så lite, og likevel ei jakke, ei bukse, sokkar - det er jo på mange måtar heilt utruleg. Oppskrifta er altså frå hefte 0514 frå Sandnes, og det er strikka i naturkvit Lanett.

Jakka var det første eg starta på. Oppskrifta var litt uklar på raglanfellinga - eg har jo gjort det før, men no skulle eg setje av masker til hals, og først felte eg vidare utan å ta med dei eg hadde sett av. Det såg ikkje så bra ut, den jamne fellelinja vart plutseleg ikkje så jamn lenger, og hòl dukka opp sidan maskene blei strekte. Eg måtte jo berre ta det opp, og prøvde ein gong til, no med felling av dei avsette maskene. Det vart litt betre, men måtte framleis gjere litt triks med synåla etterpå for å skjule dei største hòla. Skjønar framleis ikkje korleis fellinga er gjort på jakka på oppskriftsbiletet, for den er faktisk jamn. Jaja, det er vel eit triks som ikkje eingong var verd å skrive i oppskrifta ... Det var faktisk fleire ting som var gjort annleis på biletet enn framgangsmåten i oppskrifta, t.d. skrittet i buksa og luefellinga - eller så er det rett og slett berre eg som framleis ikkje heng med i oppskriftsvingane.

Buksa var deileg å strikke etter jakka, som hadde mønster - her var det rett fram, same kva eg støyter på. Linningen er bretta ned og sydd dobbel, og ein elastikk er sett inn så buksa held seg oppe. Etter eg hadde sydd fann eg ein måte eg kunne ha unngått det på ved å rett og slett strikke det saman heilt i starten. Det er eigentleg ein vottekant, men det hadde sikkert gått fint å bruke den på buksa og: Selbuvottar på Hello Yarn si side. Kanskje elementært for nokon, men eg håvar inn alle tips med glede!

Eigentleg hadde oppskrifta separate sko med same mønsteret som jakka, men eg fann ut det ville vere mykje meir praktisk med sokkar som berre hang saman med buksa. Sikkert lett for ein liten baby å sparke av!

Oppskrifta til lua såg ut som gresk same kor mange ganger eg las ho, så eg fann ut eg berre måtte starte på strikkinga og ha noko handfast å sjå på. Og då var det ikkje noko problem. All den fellinga og aukinga og snuinga var kanskje ikkje naudsynt, men det vart rett nok ei veldig søt lue. Får litt Mikke Mus-assosiasjonar når eg ser den vesle spissen som går ut i panna.

Og her har vi altså heile herlegdomen samla til eitt sett. Eg kjem ikkje over kor lite og søtt det er. Vel, eg får berre lage meir babyklede, så vert eg vel vand med det til slutt!

Smått

2008-05-22T09:20:00.005+02:00

Ja, det er gode tider. Ny fantastisk jobb som eg har så stor respekt for at eg nesten gruer meg til å starte, ferien er bestemt og bestilt, eg er nesten frisk etter den årlege vårsnufsen, og det står nydeleg musikk i spelaren på ein fridag (med sol!). For å feire iallfall det siste på ein strikkaktig måte har metronomen min fått ein pose å bu i. Den gamle levjete pappeska er no berre eit vondt minne.

Posen er hekla i restegarn, og det er ikkje noko eg gjer ofte! Korkje hekling eller bruke opp restar. Må finne fleire småprosjekt, veldig fint å sjå eit ferdig resultat så fort innimellom alle jakkene. Har sett på Frøken ij sine ballerinatøfler ei stund, men har aldri fått printa ut og starta. Men det bør eg jo, for dei er så fine!

Baby Surprise Jacket

2008-05-18T16:10:00.009+02:00

Sjølvsagt vart eg ferdig med BSJ før det eg eigentleg skulle lage (det kvite babysettet) - vel, det spelar jo ingen rolle sidan babyen som skal ha alt saman ikkje kjem før i august. Men for eit herleg garn! Og for ei herleg oppskrift! Plutseleg var eg berre ferdig. Og eg er ganske freista til å rett og slett halde på jakka sjølv - men det var det med at eg ikkje har ein liten baby, då ...

Garnet var altså veldig bra å strikke med. Mjukt og akkurat passe tjukt til denne jakka. Ikkje flisa det seg og ikkje fann det på noko anna tull heller. Og eg skal ikkje eingong byrje å snakke om dei nydelege jordfargane! Akkurat slik eg likar det. Altså, Hacho frå Mirasol. Ein viss prosent av salet av kvart nøste går til Mirasol-prosjektet i Peru.

Oppskrifta er Baby Surprise Jacket av Elizabeth Zimmermann. Ho vil jo helst unngå m.a. vrangstrikking og saumar, og denne vesle jakka er kanskje eit av dei mest kjende eksempla på designen hennar. To små saumar over skuldrene er alt som trengs. Det står i oppskrifta at før ein syr desse saumane kan det vere morosamt å gje det mildt sagt merkelege produktet til nokon andre og sjå om dei klarar å brette det saman til ei jakke. Det skal eg gjere neste gong, no fann eg ikkje nokon ofre for mi strikkeglede i nærleiken.

Mirasol

2008-05-02T13:14:00.004+02:00

I det siste er våren her! Små grøne blad, små raude skulekorps, sol på strikketøyet gjennom vindauget og strikkegjerninga får eit underleg akkompagnement av fuglekvitter, P2 og Gammel Jegermarsj. Ein god kopp te til er ikkje lenger så fristande når det ikkje er så kaldt, men eit glas kaldt vatn er vel minst like bra.

Eg tinga nokre bøker på nettet for litt sidan, og no er dei framme. The Knitter's Almanac, Knitting Without Tears og The Opinionated Knitter, alle av Elizabeth Zimmermann. (Dei to første har dei på Capris.) Eg tok rett og slett ein råsjangs og tinga alle saman på ein gong - ut ifrå det eg hadde lest på nettet om ho anten likar ein henne eller ikkje, og heldigvis er det det første inntrykket eg sit att med etter å ha lese The Knitter's Almanac. Det er litt sånn at eg er glad eg har heile to bøker att å lese! Veldig sjarmerande bok; fletta inn mellom dei varierte og eigentleg overraskande lette oppskriftene (sjølvsagt etter at ho har forklart kva det er ho meiner) er flotte stemningsskapande historier frå dagleglivet hennar, og eg må seie det er herleg å lese tankane hennar rundt strikkekunsten. Ei fornuftig dame!

Så no som eg endeleg har fått tak i oppskrifta til den famøse Baby Surprise Jacket, har eg vore litt på jakt etter eit passande garn. Og i dag tok eg meg ein sykkeltur rundt omkring, medan eg var forsiktig med å køyre rundt alle dei knuste flaskene som russen har lagt att på vegen etter natt til i går. Stakk innom ein garnbutikk eg ikkje har vore på før, og der! Der, altså. Eit nydeleg fleirfarga garn frå Peru i merinoull var det første eg såg, og det einaste eg kjøpte. Tre nøster. Tre fine Hacho-nøster frå Mirasol. Eg hadde jo lova meg sjølv å prøve å bli ferdig med den grøne cardiganen før eg gjorde noko meir (dvs etter at eg har gjort ferdig babysettet ...), men det løftet trur eg held hardt. Ei bittelita babyjakke innimellom går vel bra?

Nuskeduske

2008-04-20T19:51:00.007+02:00

Har starta på eit lite babysett. Og då meiner eg lite! Eg må konstant stoppe og smile fordi det er så utruleg søtt - har aldri laga babyklede før, men har ein sterk mistanke om at dette kan ein verte avhengig av. Har stadig skumle tankar om at babyen vil vere altfor stor for jakka, men det er vonleg berre tøv. Babyar er jo små. Det er det dei gjer.

Mønsteret er frå hefte 0514 frå Sandnes, settet eg lagar er på bilete sju og åtte. Sidan dei komande foreldra ikkje vil vite om det vert gut eller jente er det greitt å lage noko nøytralt. Eg lurer på treknappar ... Veldig lett mønster eigentleg, fint å ha imellom slaga på den grøne cardiganen.

Elles har eg tinga nokre strikkebøker av Elizabeth Zimmermann, etter å ha lese så mykje om kor genial etc. ho er kan det kanskje vere interessant å lese seg opp litt. Og i dei bøkene er det også mange babykledeoppskrifter - eg fryktar at eg kjem til å opparbeide meg eit rimeleg stort lager om ikkje folk rundt meg får fleire babyar snart!

Athenian Scarf

2008-04-20T15:00:00.004+02:00

Då er det Ravelry som har skuld i endå eit prosjekt, nemleg Athenian Scarf. Eigentleg er det berre slik det vert sjåandes ut når ein heklar på jetpinne, men eg hadde ikkje det, og brukte berre vanleg heklenål. Synest det ser veldig fint ut, bra med eit skjerf som det skjer litt ting i.

Unoriginal Hat

2008-04-15T16:02:00.006+02:00

På Ravelry er det mykje fint, altså. Ikkje at det var noko overrasking. Har hatt litt Alfagarn til overs etter denne genseren, og fann ei fin oppskrift eg tenkte eg ville prøve. Fann fort ut at dei 56 maskene i oppskrifta var altfor få, så eg slang på 14 til, og då vart det mykje betre. Trur nok Alfa er litt tynnare enn garnet i oppskrifta. Synest dei tjukke flettene er ein fin effekt i så tjukt garn, og ikkje var det så komplisert å lage dei heller, som eg tidlegare har trudd. Så no har eg fått eit fint tilskot til luesamlinga mi!

Calorimetry

2008-04-13T11:30:00.005+02:00

Då har eg og hivd meg på bølgja, og laga ein Calorimetry. Må seie eg skjønar kvifor denne er populær - gjort på ein kveld, lett mønster, og ein fin gåveidé. Veldig praktisk når ein har sett opp håret og ikkje vil fryse på øyrene.

Måtte gå ned til pinne 3,5 for å få det rett. Takk og lov for Knit Picks-settet, seier berre eg. Då er det ikkje så farleg, sidan du uansett har alle pinnane tilgjengelege. (Gode å strikke med er dei også.) Garnet er pt3.

Fingerspitz

2008-04-11T15:41:00.010+02:00

No er det tid for ei lue, mi første sådan. Bortsett frå tapre forsøk frå mormor si side å lære meg å hekle ved å starte med skjøre kvite bomullsdukar på krok 1,5, er dette det første eg hekla. Og då var det ikkje snakk om noko mønster av noko slag! For å kjempe imot mønsterangsten nytta eg følgjande oppskrift: Her er kroken, javel; her er garnet, javel; og her er ei teikning på nettet som viser korleis ein skal lage luftmasker og fastmasker. Javel!

Det er så kjekt å lage noko på gefühlen, ofte vert det jo overraskande fint (og dei andre utfalla skal vi ikkje snakke så høgt om). Ein er som eit barn igjen, dei veit ikkje at noko er vanskeleg før du seier det til dei. Ein finn alltids ei løysing. Det ordnar seg undervegs. No vil eg starte!

Garnet her er Canto frå Sandnes. Det er tynt og tjukt om kvarandre, og får ein veldig interessant tekstur. Sjølve lua er ganske stiv og tjukk, og forma endte opp som ei slags blåklokke. Veldig praktisk når det snør, så slepp eg snø i andletet. Synst ho er litt søt, eg.

Kabelgakk

2008-04-11T10:09:00.003+02:00

No er det akkurat på grensa til å vere så varmt at ein kanskje skal droppe skinnhanskane, men likevel så kaldt at det er fint å ha noko på fingrane. Ein gong eg var innom garnbutikken og skulle byte inn nokre nøster fann eg ut at eg akkurat hadde nok til å slenge med eit alpakkanøste i tillegg, berre for å ha det på lur. Fann ein nydeleg blågrønn farge frå Garnstudio, og syntes nøstet tok seg fint ut i garnkorga. Men det var før eg fann oppskrift på Frk. Badegakks Kabelvanter! (Eller Frk. Kabelgakks Badevanter, som det av ein eller annan grunn alltid blir når eg skal seie det.) Perfekt prosjekt å ha på diverse bussturar eg har vore på, og plutseleg var dei ferdige. Om kanskje nokre veker blir veret perfekt til å ha dei på også. Eg gler meg!

Ravelry

2008-04-10T20:10:00.003+02:00

Etter ein liten nettpause pga eit litt merkeleg nettverk er no alt i orden igjen, og gleden var stor då eg oppdaga at invitasjonen min til Ravelry hadde kome i innboksa mi. Så no driv eg og prøver meg litt fram der inne. Eg har stor sans for systematiseringar av ulike slag, så hittil er eg nøgd med det eg har sett. Det er jo litt stort og framand, men slik er det jo alltid i starten. Og det er jo verd å vere med berre for å sjå alt det utruleg fine folk har laga. Ting eg ikkje eingong har tenkt på at går an å strikke ligg der i hopetal. Kanskje ein genser i kabelstrikk til tekoppen hadde vore noko?

Elles har eg starta på den jakka i grøn ull eg fabulerte om her om dagen. Den verste biten er heldigvis over no, men det var verkeleg løn for strevet å sjå kor fint det vart til slutt. No er det berre lange strekk med glattstrikk og ei boble her og der å sjå i horisonten. Det kan faktisk hende at ho passar også, og ingenting er jo betre enn det.

Claudia

2008-03-28T14:55:00.006+01:00

Eit lite påskeprosjekt vart det. Var vekkreist i ferien, og etter at eg hadde strikka ferdig tøflene som nokon har tinga kjende eg verkeleg at det kribla i fingrane. Kikka gjennom garn- og pinnelageret der eg var, og kom fram til at eg til nød kunne strikke ei lue. Surfa litt rundt, og fann eit mønster via Kristin Helene sin blogg. Likte eigentleg ikkje fargen så godt då eg starta, men etter kvart vart det betre! Litt feil pinnestorleik vart det også, det kan ein sjå i midtpartiet. Måtte bruke tre ulike pinnar, og lengta heim til mine eigne. Men trass alt er eg nøgd, det var eit perfekt prosjekt å halde på med over krimmen på TV. Eg får heller lage ei til med dei rette pinnane og det rette garnet. Her har eg brukt Mor Aase.

Fabrikkulla

2008-03-23T23:06:00.004+01:00

Eg har lenge hatt tre saftige spoler med ullgarn ståande, usikker på kva eg skal gjere med dei. Hittil har eg nesten sett på dei mest som pynt, men no har eg endeleg kome fram til ein plan, etter lange studier av ulike hòlmønster. I første omgang er det den grøne og den største som eg skal gå til åtak på, og eg håpar å sitje att med ei jakke ein vakker dag. Skal prøve å lage ei oppskrift basert på ei anna jakke som eg har (og som tilfeldigvis er yndlingsplagget mitt, så forventningane til denne nye er som de skjønar store). Fram med kalkulatoren, med andre ord - gler meg til å starte!

Eg er litt skeptisk til sjølve garnet, riktignok. Det er litt tynt og veldig lett å slite. Dumt å strikke ei heil jakke for så å øydeleggje ho når eg tek ho i bruk. Vel, eg får sjå etter ein liten prøvelapp. Kunne alltids strikka med dobbelt garn, men då er det ikkje sikkert at eg har nok - akk, det er ikkje måte på til atterhald. Mønsteret eg fann er iallfall flott!

Strikkepinneetui

2008-03-22T20:03:00.005+01:00

Då var strikkepinneetuiet ferdig, litt snarare enn planlagt. Stakk innom Åhlens i dag, berre for å kikke på kva for slags stoff dei hadde der - og alle veit jo korleis det går når ein berre skal kikke. Eit sånt blomstra stoff var akkurat det eg tenkte på då eg først byrja å tenkje på mønsteret. Kjøpte så mykje eg trudde var nok, og sette kursen heimover til den gamle og frustrerande symaskina. Mengda heldt med eit naudskrik, og eg gler meg til å ta det i bruk!

Sokkepar I

2008-03-22T11:27:00.005+01:00

Mitt første sokkepar er ferdig. Opphavleg skulle eg prøve meg på dette før jul, men tøffeldilla tok meg, og i og med at tøflar og sokkar har sånn omtrent den same oppgåva, tok eg det ikkje så nøye. Men no! Eg fann oppskrift på herresokkar i boka Varmekilder av Grete Letting og sette i gang. Eg hadde litt tjukkare garn enn i oppskrifta, men det var vel ikkje så farleg ... Tida gjekk. Sokken veks. Og veks. Det var inga ende på mønsteret, og somme stadar klumpa dei brune maskene seg saman - den no etter kvart alarmerande store sokken likna på ingen måte mine private raggsokkar som er strikka av nokon som har gjort det før, for å seie det sånn. For moro skuld måtte eg ta med eit bilete av min sokk, str 38, og monstersokken, str ukjend, berre for å samanlikne. Sjølve foten liknar ikkje så mykje på ein sokk som på ein mønsterstrikka 1:1 utgåve av sjiraffen i Portveien 2.

Eit trena auge vil oppdage både ein og to feil i mønsteret ut ifrå biletet - og det er berre på eine sida. Likevel, mottakaren er (heldigvis) ein amerikansk kar med eit sunt og praktisk syn på klede. Det er altså ikkje så farleg korleis dei ser ut, berre dei gjer nytta si. Litt eksotisk norsk mønster er berre ein bonus. Og sidan alt i Amerika er bigger and better, passar dei føtene også.

Charleston IV

2008-03-21T19:06:00.004+01:00

Eg har funne ut at eg vil lage eit slags etui til alle strikkepinnane mine. Dette vil først og fremst måtte halde strømpepinnane mine, av di eg har planar om å investere i luksussettet med rundpinner frå Knit Picks. No ligg alt berre og sleng oppi strikkekorga mi, og eg anar ikkje kva eg har og kor eg har det. Vel, snart er det vonleg slutt på det.

Og det artigste med det heile er sjølvsagt å kikke på alle stoffa som finst der ute. Må seie eg har veldig lyst på noko frå Charleston IV-kolleksjonen frå Marcus Fabrics. Kjempefine mønstre og fargar, akkurat i dei nyansane eg likar. Heldigvis kom eg på at eg kan jo også kjøpe stoff til handlenett i same slengen, noko eg lenge har tenkt på å skaffe meg. Ikkje noko problem å sei nei til plastpose i butikken når ein kan ha eit Charleston-nett som alternativ!

Grønegenseren

2008-03-21T17:16:00.004+01:00

Nok ein genserpost, nok ein gong sein som berre det. Denne vart ferdig i november, trur eg, og var julegåve til kjærasten. Hugsar at eg følte meg veldig organisert og dyktig som var ferdig i så god tid. Biletet er ikkje det beste, men eg fekk berre teke eitt. Modellposering var visst ikkje heilt det store. Dette er den første genseren eg har laga, og det var kjekt at det gjekk såpass fort. Og då fekk eg prøve raglanfelling også.

Strikka i Alfa frå Sandnes på pinne 7, nok ei oppskrift frå hefte 0611. Endra litt på oppskrifta fordi Sandnes tydelegvis hadde store forhåpningar til ekstremt muskuløse overarmer på brukaren - eg ville uansett at det skulle vere ein ullgenser der ein i det minste kan ane konturane av ein person inni alt garnet, og då var det naudsynt med litt kutt. Rapportar som har tikka inn i etterkant seier at genseren er høgst tilfredsstillande, så då seier eg meg nøgd med den. Alltid koseleg å høyre at ting blir brukt.

Setesdalgenseren endeleg ferdig

2008-03-20T21:01:00.009+01:00

Tittelen er kanskje noko misvisande, i og med at han har vore ferdig sidan juleferien. Det måtte ein ny ferie til for å ta bilete av han. Men ferdig er han uansett, og no i påska er han god å ha etter å ha vore på skitur. Eg trengde verkeleg ein genser som var god og varm, og denne karen oppfyller alle ønskjer!

Genseren er strikka i Smart frå Sandnes, og oppskrifta står i hefte 0611, Til fjells, også frå Sandnes. Eg byta berre ut fargane.

Dette var det første tofarga mønsteret eg har strikka, må seie eg syntest det var veldig kjekt å sjå det vekse fram. Fann etter kvart ein brukbar teknikk så ikkje alt krølla seg saman til ein einaste stor floke. Alt i alt eit fint prosjekt; var litt usikker før eg starta på om eg ville få det til, men det var heldigvis ikkje så vanskeleg som eg innbilte meg. Det er som regel slik!

Likevel må innrømme at eg har teke ei pause med all ribbestrikk etter dette ...

Kanskje 130?

2007-12-21T16:58:00.001+01:00

Eg seier berre ein ting: Mmm! Dei er utruleg mektige, og det er kanskje like greitt. Var artig å lage dei også, sjølv om det vart litt prøving og feiling. Kjøkkenet fekk eit slags brunt lag i løpet av seansen ... Uansett, det er resultatet som tel. Kjøpesjokolade kan berre ha det så godt!

Ein annan god ting er at det grøne skjerfet er ferdig! Eigentleg litt fint å konsentrere seg om ein ting om gongen. Det vart i underkant av 145 cm, og heile nøstet er borte. Så no kikkar eg litt rundt på nettet etter eit høveleg masketal for ein hals i hui og hast. No som skjerfet er ferdig kan eg heldigvis vere sikker på å bli ferdig til julaften med halsen. Og bolen på genseren kryp saaakte oppover. Skal bli glad når eg endeleg kan starte på mønsterdelen, 2 r og 2 vr er berre kjekt ei viss stund ...

To saman og eit kast

2007-12-20T12:14:00.000+01:00

Er i gong med eit skjerf til jul, i Vivaldi. Syntest det var litt frustrerande å jobbe med garnet i byrjinga, er første gongen eg tek i mohair og det floka seg noko frykteleg. Store og klumpete pinnar hjalp heller ikkje. Men no har eg endeleg fått teken på det, og er 90 cm på veg. Er litt usikker på kor langt det skal bli, men tenkte i utgangspunktet anten 150 cm eller så langt som garnet rekk. Brukte opp ein del i byrjinga på litt eksperimentering som havna rett i bosset pga floker! :)

Den nittande allereie?

2007-12-19T19:40:00.001+01:00

... og det var litt av ein pangstart på blogginga, må eg seie. Ein og ein halv månad sidan sist er jo ei stund. Eg får skulde på at eg har vore oppteken med julegåver, noko som faktisk er sant. Sokkar har det diverre ikkje blitt noko av, av di eg fekk fullstendig tøffeldilla. Har laga tøflar til omtrent alle som skal ha gåve frå meg, og det har vore kjempekjekt. Dei er raske å lage med dobbelt Eskimogarn og pinne 10 (oppskrift frå Allers). Og så var det veldig artig å tove, det har eg aldri gjort før i vaskemaskin. Paret eg vart mest nøgd med er dette i lilla. Fekk nesten lyst til å snappe dei sjølv ...

Eg driv riktignok framleis på med Setesdalgenseren til meg sjølv, så alle andre småting eg har lyst på får vente til den er ferdig. Har kome eit lite stykke på bolen no etter at ermene er ferdige. Og i går var eg og kjøpte garn til endå eit stort arbeid (iallfall for meg), nemlig ei strikkejakke i svart silkealpakka frå Garnstudio. Trur ho vert kjempegod og mjuk! I tillegg har eg nyleg vore på Strikknikk-utstillinga i Oslo og fekk masse inspirasjon der, så eg kan iallfall ikkje gi meg med det første. Ja, og så har vi jo eit par julegåver som eg må strikke på i smug når resten av huset har lagt seg...

...

2007-11-03T15:25:00.001+01:00

Hei!

Dette er altså mitt første innlegg i strikkebloggen. Spennande, spennande. Her vil det vonleg kome litt av kvart om det eg held på med, og kanskje vil eg med det i tankane halde på med endå fleire ting. Det er lov å håpe. Nokon storproduksjon har eg ikkje akkurat, men i ny og ne skjer det noko. Som nevnt ein annan plass her ser eg framleis på meg sjølv som ein nybyrjar, men entusiasmen er iallfall stor! Så lyt dei store avanserte tinga kome etter kvart.

Mitt mål for julegåveinnspurten er å driste meg til å lage sokkar for første gong. Eg skal uansett tove tøflar, men sokkar er på ein måte nokre trinn høgare på stigen. Eg har enno ikkje kjøpt garn og slikt, må planlegge litt nærmane før den tid kjem. No for tida held eg på med ein Setesdalgenser til meg sjølv, men sidan det er litt feil tid på året til berre å lage til seg sjølv skal eg prioritere litt kjøkkenklutar no framover. Kanskje ikkje like fint som ein genser, men saman med litt juleknask ser eg for meg det kan verte ein grei presang.